Η μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και οι διαταραχές άγχους συνδέονται με μειωμένη παραγωγικότητα, πρόωρη συνταξιοδότηση και αυξημένο αριθμό ημερών απουσίας από την εργασία λόγω ασθένειας. Αυτές οι συσχετίσεις ισχύουν επίσης για τους ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο. Και στις δύο περιπτώσεις, η άσκηση αποτελεί γενικά συνιστώμενο μέρος των σύνθετων ακολουθούμενων θεραπειών. Ωστόσο, για τα άτομα με μεταβολικό σύνδρομο, στα οποία η κατάθλιψη και το άγχος είναι πιο σοβαρά, τα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα της άσκησης είναι περιορισμένα. Σχετική μελέτη διερεύνησε την επίδραση προγράμματος άσκησης (150 λεπτών την εβδομάδα) συνολικής διάρκειας 6 μηνών σε 314 εργαζόμενους εταιρειών (ηλικίας 48 ± 8 ετών), οι οποίοι είχαν διαγνωσμένο μεταβολικό σύνδρομο. Τα αποτελέσματά της έδειξαν ότι η συστηματική άσκηση είχε τις ισχυρότερες θετικές επιδράσεις στην αυτοεκτιμώμενη εργασιακή ικανότητα στους εργαζόμενους με μεταβολικό σύνδρομο που είχαν ήπια έως σοβαρή κατάθλιψη και άγχος. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι τα προγράμματα άσκησης που παρέχονται σε εργαζόμενους με μεταβολικό σύνδρομο όχι μόνο μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης νόσων, αλλά μπορούν επίσης να μειώσουν το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης και της δαπάνες των εργοδοτών που προκύπτουν από το μεταβολικό σύνδρομο και τις συνοδές ψυχικές διαταραχές.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ