Εκτός από τους γνωστούς παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής, η γενετική προδιάθεση διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του καρκίνου του μαστού. Ειδικότερα, η καρδιοαναπνευστική ικανότητα παρουσιάζει αντίστροφη σxέση με τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, ωστόσο δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί εάν η καρδιοαναπνευστική ικανότητα επηρεάζει τη συσχέτιση μεταξύ του πολυγονιδιακού δείκτη κινδύνου (PRS) για καρκίνο του μαστού και της εμφάνισης της νόσου. Πολύ πρόσφατη μελέτη που περιελάμβανε 15.199 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες έδειξε ότι 547 γυναίκες από το σύνολο των συμμετεχουσών ανέπτυξαν καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια μιας μέσης περιόδου παρακολούθησης 10,7 ετών. Η υψηλότερη καρδιοαναπνευστική ικανότητα συσχετίστηκε με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού κατά δοσοεξαρτώμενο τρόπο, ενώ ο υψηλότερος πολυγονιδιακός δείκτης κινδύνου για καρκίνο του μαστού συσχετίστηκε με υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης της νόσου. Συνολικά, η μελέτη ανέδειξε ότι η υψηλότερη καρδιοαναπνευστική ικανότητα συσχετίστηκε με χαμηλότερο κίνδυνο καρκίνου του μαστού και με μείωση του επιπρόσθετου κινδύνου εμφάνισης της νόσου που οφείλεται στον αυξημένο πολυγονιδιακό κίνδυνο, ιδίως στις γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι η διατήρηση υψηλής καρδιοαναπνευστικής ικανότητας μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευεργετική για τις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με αυξημένο πολυγονιδιακό κίνδυνο και υποστηρίζουν τον δυνητικό ρόλο της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας στις στρατηγικές πρόληψης του καρκίνου του μαστού με διαστρωμάτωση του κινδύνου.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ