Η αρτηριακή υπέρταση επηρεάζει έναν στους τρεις ενήλικες παγκοσμίως και αποτελεί τον κύριο τροποποιήσιμο παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις. Αν και οι μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης σε κατάσταση ηρεμίας είναι θεμελιώδεις για την ανίχνευση και τη διαχείριση της υπέρτασης, οι μη φυσιολογικές αποκρίσεις της αρτηριακής πίεσης κατά την άσκηση, συγκεκριμένα η υπερβολική ασκησιογενής αρτηριακή πίεση, μπορεί να παρέχει πρόσθετες ανεξάρτητες πληροφορίες σχετικά με τον τρέχοντα και τον μελλοντικό κίνδυνο υπέρτασης. Η παρούσα μελέτη παρουσιάζει μια επίκαιρη συζήτηση σχετικά με την κλινική χρησιμότητα της αξιολόγησης της υπερβολικής αρτηριακής πίεσης κατά την άσκηση. Συνοψίζονται τα τρέχοντα ερευνητικά δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών επισημάνσεων για τη μέτρηση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της άσκησης και αναδεικνύεται η σημασία της υπερβολικής αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια υπομέγιστης άσκησης για την αναγνώριση και τη διαχείριση της υπέρτασης. Επίσης, ανασκοπούνται οι κατευθυντήριες οδηγίες για συνταγογράφηση άσκησης στην υπέρταση με βάση τα νέα ερευνητικά δεδομένα, καθώς σχετίζονται και με τις συστάσεις του Αμερικανικού Κολλεγίου Αθλητιατρικής (ACSM) για άσκηση στην υπέρταση.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ