Ο περιορισμός της υποτροπής της νόσου και της θνησιμότητας είναι καθοριστικής σημασίας για τους επιβιώσαντες από καρκίνο του μαστού. Σε πρόσφατη επιστημονική μελέτη, 28 επιβιώσασες γυναίκες με καρκίνο του μαστού ακολούθησαν είτε ένα πρόγραμμα άσκησης με αντιστάσεις είτε πρόγραμμα διαλειμματικής άσκησης υψηλής έντασης διάρκειας 12 εβδομάδων και ορός αίματος συλλέχθηκε από τις συμμετέχουσες στην αρχή και στο τέλος των προγραμμάτων άσκησης. Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί η επίδραση των δύο διαφορετικών μορφών άσκησης αφενός στα επίπεδα μυοκινών στο αίμα, δηλ. κυτταροκινών με πιθανή αντικαρκινική δράση που εκκρίνονται από τα κύτταρα των σκελετικών μυών, και αφετέρου η επίδρασή τους στο ρυθμό ανάπτυξης των καρκινικών κυττάρων του μαστού in vitro. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι και οι δύο μορφές άσκησης οδήγησαν σε αύξηση των επιπέδων συγκεκριμένων μυοκινών στο αίμα των συστηματικά ασκούμενων γυναικών. Επίσης, η χορήγηση του ορού αίματος, που συλλέχθηκε μετά την ολοκλήρωση των προγραμμάτων άσκησης, στα καρκινικά κύτταρα του μαστού οδήγησε σε σημαντική μείωση του ρυθμού ανάπτυξής τους, χωρίς να υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο διαφορετικών μορφών άσκησης. Ωστόσο, η αναστολή της ανάπτυξης των καρκινικών κυττάρων που έλαβαν τον ορό μετά από την διαλειμματική άσκηση υψηλής έντασης συσχετίστηκε με βελτιώσεις στη μυϊκή και λιπώδη μάζα των επιβιωσασών γυναικών. Συμπερασματικά, η μελέτη ανέδειξε ότι και οι δύο αυτές μορφές άσκησης μπορούν να οδηγήσουν σε αύξηση στη συστηματική κυκλοφορία των επιπέδων κυτταροκινών με πιθανή αντικαρκινική δράση και να προάγουν την αναστολή της ανάπτυξης των καρκινικών κυττάρων του μαστού in vitro. Επιπρόσθετα, τα αποτελέσματα της μελέτης υποδηλώνουν ότι η διαμόρφωση ενός αντικαρκινικού περιβάλλοντος μπορεί να διαμεσολαβείται από ασκησιογενείς βελτιώσεις της μυϊκής δύναμης και της σωματικής σύστασης των επιβιωσάντων από καρκίνο του μαστού.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο: ΕΔΩ