Η διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (διαδερμική αγγειοπλαστική στεφανιαίων αρτηριών-PCI) μπορεί να βελτιώσει το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών με στεφανιαία νόσο, αλλά μπορεί, επίσης, να προκαλέσει τραυματισμό των αγγειακών ενδοθηλιακών κυττάρων, θρόμβωση, ακόμη και επαναστένωση. Η έγκαιρη έναρξη καρδιακής αποκατάστασης μέσω άσκησης είναι ζωτικής σημασίας για τους ασθενείς με στεφανιαία νόσο μετά από PCI. Πρόσφατη μετα-ανάλυση διερεύνησε τα αποτελέσματα τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων κλινικών μελετών που συνέκριναν την πρώιμη καρδιακή αποκατάσταση μέσω άσκησης με τη συνήθη θεραπεία σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο μετά από PCI. Οι παράμετροι που ειδικότερα αξιολογήθηκαν ήταν στηθάγχη, αρρυθμία, στεφανιαία επαναστένωση, κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας, τελοδιαστολική διάμετρος αριστερής κοιλίας, καρδιακή συχνότητα, δοκιμασία βάδισης 6 λεπτών (6-MWD), ολική χοληστερόλη, συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση. Στη μελέτη περιλαμβάνονταν συνολικά 1.231 ασθενείς και τα αποτελέσματα της ανάλυσης έδειξαν ότι η άσκηση μετά από PCI βελτιώνει το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας και την απόδοση στη δοκιμασία 6-MWD, μειώνει την καρδιακή συχνότητα ηρεμίας και ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο στηθάγχης, αρρυθμίας και επαναστένωσης των στεφανιαίων αρτηριών σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο. Η άσκηση δεν βρέθηκε να έχει διακριτή επίδραση στην τελοδιαστολική διάμετρο της αριστερής κοιλίας, την ολική χοληστερόλη και τη συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση σε αυτούς τους ασθενείς.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Tong Li, Han Jiang & Jun Ding. The role of exercise-based cardiac rehabilitation after percutaneous coronary intervention in patients with coronary artery disease: a meta-analysis of randomised controlled trials. ACTA CARDIOLOGICA 2024, Vol. 79, No. 2, 127–135.

Διεθνής Διεπιστημονική Ομάδα Εργασίας, η οποία συγκλήθηκε από το  Αμερικανικό Κολέγιο Αθλητιατρικής (ACSM), αξιολόγησε τα επιστημονικά δεδομένα για το ρόλο της σωματικής δραστηριότητας ως μέσου πρόληψης ή τροποποίησης της πορείας της μη αλκοολικής λιπώδους νόσου του ήπατος (NAFLD). Αδιάσειστα στοιχεία ανέδειξαν ότι η τακτική σωματική δραστηριότητα συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο ανάπτυξης NAFLD, ενώ τα χαμηλά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας συνδέονται με μεγαλύτερο κίνδυνο εξέλιξης της νόσου και εξωηπατικού καρκίνου. Ενώ τα περισσότερα οφέλη της σωματικής δραστηριότητας εμφανίζονται χωρίς κλινικά σημαντική απώλεια βάρους, τα ερευνητικά δεδομένα όσον αφορά τη σχέση μεταξύ της σωματικής δραστηριότητας και της ηπατικής ίνωσης παραμένουν περιορισμένα. Στις συστάσεις της ΄Έκθεσης προτείνεται όλοι οι ασθενείς με NAFLD κατά τη διάρκεια των επισκέψεων στο γιατρό τους, να αξιολογούνται ως προς τα επίπεδα σωματικής τους δραστηριότητας και να λαμβάνουν συμβουλές σχετικά με τα οφέλη της, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης του ηπατικού λίπους και της βελτίωσης της σωματικής σύστασης, της φυσικής κατάστασης και της ποιότητας ζωής. Για όλους τους ασθενείς με NAFLD συνιστώνται τουλάχιστον 150 λεπτά/εβδομάδα μέτριας έντασης ή 75 λεπτά/εβδομάδα υψηλής έντασης σωματική δραστηριότητα. Εάν συνταγογραφείται ένα τυποποιημένο πρόγραμμα άσκησης, προτιμάται η αερόβια άσκηση με την προσθήκη ασκήσεων με αντιστάσεις. Συνολικά, η εν λόγω Έκθεση ανέδειξε ότι η τακτική σωματική δραστηριότητα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη της NAFLD και στη βελτίωση κλινικών της χαρακτηριστικών. Μελλοντικές έρευνες θα πρέπει να θέσουν ως προτεραιότητα τον προσδιορισμό των βέλτιστων στρατηγικών για την προώθηση της σωματικής δραστηριότητας σε άτομα που διατρέχουν κίνδυνο ή έχουν ήδη διαγνωστεί με NAFLD.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Jonathan G. Stine et al., American College of Sports Medicine (ACSM) International Multidisciplinary Roundtable report on physical activity and nonalcoholic fatty liver disease. Hepatology Communications. 2023;7:e0108.