Η μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και οι διαταραχές άγχους συνδέονται με μειωμένη παραγωγικότητα, πρόωρη συνταξιοδότηση και αυξημένο αριθμό ημερών απουσίας από την εργασία λόγω ασθένειας. Αυτές οι συσχετίσεις ισχύουν επίσης για τους ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο. Και στις δύο περιπτώσεις, η άσκηση αποτελεί γενικά συνιστώμενο μέρος των σύνθετων ακολουθούμενων θεραπειών. Ωστόσο, για τα άτομα με μεταβολικό σύνδρομο, στα οποία η κατάθλιψη και το άγχος είναι πιο σοβαρά, τα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα της άσκησης είναι περιορισμένα. Σχετική μελέτη διερεύνησε την επίδραση προγράμματος άσκησης (150 λεπτών την εβδομάδα) συνολικής διάρκειας 6 μηνών σε 314 εργαζόμενους εταιρειών (ηλικίας 48 ± 8 ετών), οι οποίοι είχαν διαγνωσμένο μεταβολικό σύνδρομο. Τα αποτελέσματά της έδειξαν ότι η συστηματική άσκηση είχε τις ισχυρότερες θετικές επιδράσεις στην αυτοεκτιμώμενη εργασιακή ικανότητα στους εργαζόμενους με μεταβολικό σύνδρομο που είχαν ήπια έως σοβαρή κατάθλιψη και άγχος. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι τα προγράμματα άσκησης που παρέχονται σε εργαζόμενους με μεταβολικό σύνδρομο όχι μόνο μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης νόσων, αλλά μπορούν επίσης να μειώσουν το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης και της δαπάνες των εργοδοτών που προκύπτουν από το μεταβολικό σύνδρομο και τις συνοδές ψυχικές διαταραχές.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Η σωματική άσκηση έχει αναδειχθεί ως μια πολλά υποσχόμενη μη φαρμακολογική παρέμβαση για τη γνωστική δυσλειτουργία, ωστόσο η πιο αποτελεσματική μορφή άσκησης παραμένει αδιευκρίνιστη. Πολύ πρόσφατη μελέτη που πραγματοποιήθηκε από μέλη του Εθνικού Κέντρου “Exercise is Medicine-Greece” είχε ως στόχο να συγκρίνει τις οξείες επιδράσεις δύο πρωτοκόλλων άσκησης με ποδήλατο, διαλειμματικής μορφής υψηλής ταχύτητας έναντι συνεχόμενης ποδηλάτησης μέτριας έντασης, στη γνωστική και εκτελεστική απόδοση ασθενών με ήπια γνωστική διαταραχή. Δεκαεπτά ασθενείς (10 γυναίκες και 7 άνδρες, ηλικίας 65,5 ± 8,85 έτη) με διάγνωση ήπιας γνωστικής διαταραχής ή νόσου Αλτσχάιμερ σε πρώιμο στάδιο συμμετείχαν, με τυχαία σειρά, σε τρεις διαφορετικές συνθήκες: συνεχόμενης ποδηλάτησης, διαλειμματικής ποδηλάτησης υψηλής ταχύτητας/χαμηλής αντίστασης, και συνθήκη ελέγχου (χωρίς άσκηση). Οι γνωστικές παράμετροι αξιολογήθηκαν αμέσως πριν και μετά την ολοκλήρωση της κάθε συνθήκης. Τα ευρήματα της μελέτης ανέδειξαν ότι, μία μεμονωμένη συνεδρία διαλειμματικής ποδηλάτησης υψηλής ταχύτητας βελτίωσε τη συνολική γνωστική λειτουργία, τις εκτελεστικές λειτουργίες και τη σημασιολογική ευχέρεια ασθενών με ήπια γνωστική διαταραχή, επιτυγχάνοντας μεγαλύτερη βελτίωση σε σύγκριση με τη συνεχόμενη αερόβια άσκηση ή τη συνθήκη ελέγχου. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν τη δυνατότητα αξιοποίησης της διαλειμματικής ποδηλάτησης υψηλής ταχύτητας/χαμηλής αντίστασης ως αποτελεσματικής μη φαρμακολογικής παρέμβασης για την άμεση βελτίωση της γνωστικής απόδοσης ηλικιωμένων με ήπια γνωστική διαταραχή.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Η σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Υγείας 2026 επικεντρώνεται στο θέμα “Μαζί για την υγεία: Στεκόμαστε στο πλευρό της επιστήμης”, τονίζοντας τη δύναμη της επιστημονικής συνεργασίας και τον κρίσιμο ρόλο των τεκμηριωμένων λύσεων στον τομέα της υγείας, συμπεριλαμβανομένης της σωματικής άσκησης, στην οικοδόμηση ενός πιο υγιούς μέλλοντος. Στο πλαίσιο αυτό, το παγκόσμιο κίνημα EXERCISE IS MEDICINE® αποτελεί θεμελιώδη, μη φαρμακολογική παρέμβαση για την πρόληψη και θεραπεία χρόνιων παθήσεων και βασικά στοιχεία του επισημαίνονται με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Υγείας. Συγκεκριμένα, η εκστρατεία “Μαζί για την υγεία: Στεκόμαστε στο πλευρό της επιστήμης” 2026 καλεί τις κυβερνήσεις και τους πολίτες να υιοθετήσουν προσεγγίσεις βασισμένες σε επιστημονικά στοιχεία για την προστασία της υγείας. Αυτό σημαίνει την υιοθέτηση προγραμμάτων συστηματικής άσκησης που έχουν σχεδιαστεί από τους ειδικούς επιστήμονες και για τα οποία επιστημονικά στοιχεία έχουν αποδείξει ότι αυξάνουν τη μακροζωία και τη ποιότητα ζωής. Έτσι, το κίνημα EXERCISE IS MEDICINE® αποσκοπεί στην ενσωμάτωση της αξιολόγησης των επιπέδων σωματικής δραστηριότητας και της συνταγογράφησης της άσκησης ως μέρους της υγειονομικής περίθαλψης, γεφυρώνοντας το κενό μεταξύ της κλινικής πρακτικής και της σωματικής ευρωστίας των πολιτών. Η φετινή εκστρατεία “Μαζί για την υγεία: Στεκόμαστε στο πλευρό της επιστήμης” ενθαρρύνει τους πολίτες να κάνουν τη σωματική δραστηριότητα καθημερινή τους συνήθεια, με στόχο να «κινούνται περισσότερο, για να αισθάνονται καλύτερα».

Διαβάστε περισσότερα εδώ:

https://www.who.int/campaigns/world-health-day/2026

Οι έφηβοι με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος σπάνια πληρούν τις κατευθυντήριες οδηγίες για σωματική δραστηριότητα, με αποτέλεσμα να μην αποκομίζουν τα σχετικά οφέλη για την υγεία. Παρόλο που υπάρχουν πολλά άλλα εμπόδια, η μη φυσιολογική βιομηχανική της βάδισης θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τη συμμετοχή αυτών των ατόμων σε σωματικές δραστηριότητες. Σχετική μελέτη συνέκρινε το συνολικό μηχανικό έργο του σώματος εφήβων με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος και νευροτυπικών ατόμων μιας ομάδας ελέγχου και διερεύνησε, εάν η βιομηχανική της βάδισης σχετίζεται σημαντικά με τη συμμετοχή σε σωματικές δραστηριότητες. Στη μελέτη συμμετείχαν 25 έφηβοι ηλικίας 13–18 ετών με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος και 17 συνομήλικοι της ομάδας ελέγχου. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι οι έφηβοι με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος έκαναν 9% περισσότερο σωματικό έργο σε σύγκριση με τα άτομα της ομάδας ελέγχου, ενώ η ταχύτητα και το μήκος του διασκελισμού τους αναδείχθηκαν σημαντικοί παράγοντες πρόβλεψης της ελαφριάς και της μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας, καθώς και της συνολικής σωματικής δραστηριότητάς τους. Συνολικά, τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι, παρόλο που οι έφηβοι με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος βάδιζαν καταβάλλοντας σημαντικά μεγαλύτερη προσπάθεια, η σύνθετη μεταβλητή που αφορά ολόκληρο το σώμα δεν σχετίζονταν σημαντικά με τη συμμετοχή σε σωματικές δραστηριότητες. Συμπερασματικά και σε συμφωνία με άλλες έρευνες που καλύπτουν ποικίλους πληθυσμούς και ηλικίες, η συγκεκριμένη μελέτη έδειξε, ότι η ταχύτητα και το μήκος του διασκελισμού αποτελούν δείκτες της συμμετοχής των εφήβων με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος σε σωματικές δραστηριότητες.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Πρόσφατη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση διερεύνησε την επίδραση της άσκησης στη μυϊκή δύναμη, την οξειδοαναγωγική ισορροπία και το φλεγμονώδες προφίλ ενηλίκων ατόμων με σύνδρομο Down. Συνολικά η  μελέτη συμπεριέλαβε 1.611 άτομα με μέση ηλικία τα 27 έτη. Τα ευρήματά της ανέδειξαν ότι διαφορετικές μορφές άσκησης τείνουν να βελτιώνουν τη μυϊκή δύναμη, την οξειδοαναγωγική ισορροπία και το φλεγμονώδες προφίλ αυτού του πληθυσμού. Ειδικότερα, η συχνότητα της άσκησης (φορές την εβδομάδα) ενδέχεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην κύρια επίδρασή της. Συνολικά, η μελέτη έδειξε ότι η σωματική άσκηση έχει θετική επίδραση στη μυϊκή δύναμη ενηλίκων με σύνδρομο Down και παρείχε πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τις επιδράσεις της άσκησης σε άτομα με σύνδρομο Down, τονίζοντας την ανάγκη για εφαρμογή εξατομικευμένων προγραμμάτων άσκησης.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο: ΕΔΩ