Επίδραση του τρεξίματος σε δείκτες κινδύνου στεφανιαίας νόσου σε άνδρες καπνιστές και μη καπνιστές

Το κάπνισμα αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για στεφανιαία νόσο και συνδέεται με διαταραχές του μεταγευματικού μεταβολισμού. Μία συνεδρία άσκησης μειώνει τη μεταγευματική λιπαιμία και βελτιώνει άλλους δείκτες κινδύνου για στεφανιαία νόσο στους μη καπνιστές. Ωστόσο, λιγότερα είναι γνωστά σχετικά με τις αντίστοιχες αποκρίσεις των καπνιστών στην άσκηση. Σκοπός σχετικής μελέτης ήταν να συγκριθούν οι επιδράσεις μια μεμονωμένης συνεδρίας τρεξίματος μέτριας έντασης σε δείκτες κινδύνου για στεφανιαία νόσο, τόσο σε συνθήκες νηστείας όσο και μετά το γεύμα, σε άνδρες καπνιστές και μη καπνιστές. Δώδεκα καπνιστές (ηλικία 23 ± 4 έτη, δείκτης μάζας σώματος 24,9 ± 3,0 kg·m−2) και 12 μη καπνιστές (ηλικία 24 ± 4 έτη, δείκτης μάζας σώματος 24,1 ± 2,0 kg·m−2) άνδρες συμμετείχαν στη μελέτη. Οι καπνιστές παρουσίαζαν υψηλότερα επίπεδα τριγλυκεριδίων και C-αντιδρώσας πρωτεΐνης μετά το γεύμα σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Ωστόσο, μία μεμονωμένη συνεδρία τρεξίματος (διάρκειας 60 λεπτών στο 65% ± 7% της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου) την προηγούμενη ημέρα μείωσε τα μεταγευματικά τριγλυκερίδια, την ινσουλίνη και τη συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση και αύξησε τα μεταγευματικά ελεύθερα λιπαρά οξέα και την C-αντιδρώσα πρωτεΐνη και στις δύο ομάδες. Ωστόσο, η επαγόμενη από την άσκηση μείωση των μεταγευματικών τριγλυκεριδίων στην πρώιμη μεταγευματική περίοδο (0–4 ώρες) ήταν μεγαλύτερη στους μη καπνιστές από ό,τι στους καπνιστές. Συνολικά, η μελέτη αποκάλυψε ότι μία μεμονωμένη συνεδρία άσκησης μέτριας έντασης μείωσε τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων, της ινσουλίνης και της αρτηριακής πίεσης σε κατάσταση ηρεμίας την επόμενη μέρα μετά την άσκηση, τόσο σε καπνιστές όσο και σε μη καπνιστές άνδρες. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν την ικανότητα μιας συνεδρίας άσκησης να βελτιώνει τη μεταβολική υγεία μετά το γεύμα τόσο σε καπνιστές όσο και σε μη καπνιστές.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

ALOTAIBI, T.F., A. E. THACKRAY, M.J. ROBERTS, T.M. ALANAZI, N.C. BISHOP, A.J. WADLEY, J.A. KING, E. O’DONNELL, M. C. STEINER, S. J. SINGH, and D. J. STENSEL. Acute Running and Coronary Heart Disease Risk Markers in Male Cigarette Smokers and Nonsmokers: A Randomized Crossover Trial. Med. Sci. Sports Exerc., Vol. 53, No. 5, pp. 1021–1032, 2021.

Επίδραση του τρεξίματος σε δείκτες κινδύνου στεφανιαίας νόσου σε άνδρες καπνιστές και μη καπνιστές

Το κάπνισμα αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για στεφανιαία νόσο και συνδέεται με διαταραχές του μεταγευματικού μεταβολισμού. Μία συνεδρία άσκησης μειώνει τη μεταγευματική λιπαιμία και βελτιώνει άλλους δείκτες κινδύνου για στεφανιαία νόσο στους μη καπνιστές. Ωστόσο, λιγότερα είναι γνωστά σχετικά με τις αντίστοιχες αποκρίσεις των καπνιστών στην άσκηση. Σκοπός σχετικής μελέτης ήταν να συγκριθούν οι επιδράσεις μια μεμονωμένης συνεδρίας τρεξίματος μέτριας έντασης σε δείκτες κινδύνου για στεφανιαία νόσο, τόσο σε συνθήκες νηστείας όσο και μετά το γεύμα, σε άνδρες καπνιστές και μη καπνιστές. Δώδεκα καπνιστές (ηλικία 23 ± 4 έτη, δείκτης μάζας σώματος 24,9 ± 3,0 kg·m−2) και 12 μη καπνιστές (ηλικία 24 ± 4 έτη, δείκτης μάζας σώματος 24,1 ± 2,0 kg·m−2) άνδρες συμμετείχαν στη μελέτη. Οι καπνιστές παρουσίαζαν υψηλότερα επίπεδα τριγλυκεριδίων και C-αντιδρώσας πρωτεΐνης μετά το γεύμα σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Ωστόσο, μία μεμονωμένη συνεδρία τρεξίματος (διάρκειας 60 λεπτών στο 65% ± 7% της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου) την προηγούμενη ημέρα μείωσε τα μεταγευματικά τριγλυκερίδια, την ινσουλίνη και τη συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση και αύξησε τα μεταγευματικά ελεύθερα λιπαρά οξέα και την C-αντιδρώσα πρωτεΐνη και στις δύο ομάδες. Ωστόσο, η επαγόμενη από την άσκηση μείωση των μεταγευματικών τριγλυκεριδίων στην πρώιμη μεταγευματική περίοδο (0–4 ώρες) ήταν μεγαλύτερη στους μη καπνιστές από ό,τι στους καπνιστές. Συνολικά, η μελέτη αποκάλυψε ότι μία μεμονωμένη συνεδρία άσκησης μέτριας έντασης μείωσε τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων, της ινσουλίνης και της αρτηριακής πίεσης σε κατάσταση ηρεμίας την επόμενη μέρα μετά την άσκηση, τόσο σε καπνιστές όσο και σε μη καπνιστές άνδρες. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν την ικανότητα μιας συνεδρίας άσκησης να βελτιώνει τη μεταβολική υγεία μετά το γεύμα τόσο σε καπνιστές όσο και σε μη καπνιστές.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

O ρόλος της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της άσκησης στην υπέρταση

Η αρτηριακή υπέρταση επηρεάζει έναν στους τρεις ενήλικες παγκοσμίως και αποτελεί τον κύριο τροποποιήσιμο παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις. Αν και οι μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης σε κατάσταση ηρεμίας είναι θεμελιώδεις για την ανίχνευση και τη διαχείριση της υπέρτασης, οι μη φυσιολογικές αποκρίσεις της αρτηριακής πίεσης κατά την άσκηση, συγκεκριμένα η υπερβολική ασκησιογενής αρτηριακή πίεση, μπορεί να παρέχει πρόσθετες ανεξάρτητες πληροφορίες σχετικά με τον τρέχοντα και τον μελλοντικό κίνδυνο υπέρτασης. Η παρούσα μελέτη παρουσιάζει μια επίκαιρη συζήτηση σχετικά με την κλινική χρησιμότητα της αξιολόγησης της υπερβολικής αρτηριακής πίεσης κατά την άσκηση. Συνοψίζονται τα τρέχοντα ερευνητικά δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών επισημάνσεων για τη μέτρηση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της άσκησης και αναδεικνύεται η σημασία της υπερβολικής αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια υπομέγιστης άσκησης για την αναγνώριση και τη διαχείριση της υπέρτασης. Επίσης, ανασκοπούνται οι κατευθυντήριες οδηγίες για συνταγογράφηση άσκησης στην υπέρταση με βάση τα νέα ερευνητικά δεδομένα, καθώς σχετίζονται και με τις συστάσεις του Αμερικανικού Κολλεγίου Αθλητιατρικής (ACSM) για άσκηση στην υπέρταση.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

CURRIE, K. D., M. G. SCHULTZ, P. J. MILLAR, and L. S. PESCATELLO. The Role of Exercise Blood Pressure in Hypertension: Measurement, Mechanisms, and Management. Med. Sci. Sports Exerc., Vol. 57, No. 2, pp. 425-433, 2025.

O ρόλος της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της άσκησης στην υπέρταση

Η αρτηριακή υπέρταση επηρεάζει έναν στους τρεις ενήλικες παγκοσμίως και αποτελεί τον κύριο τροποποιήσιμο παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις. Αν και οι μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης σε κατάσταση ηρεμίας είναι θεμελιώδεις για την ανίχνευση και τη διαχείριση της υπέρτασης, οι μη φυσιολογικές αποκρίσεις της αρτηριακής πίεσης κατά την άσκηση, συγκεκριμένα η υπερβολική ασκησιογενής αρτηριακή πίεση, μπορεί να παρέχει πρόσθετες ανεξάρτητες πληροφορίες σχετικά με τον τρέχοντα και τον μελλοντικό κίνδυνο υπέρτασης. Η παρούσα μελέτη παρουσιάζει μια επίκαιρη συζήτηση σχετικά με την κλινική χρησιμότητα της αξιολόγησης της υπερβολικής αρτηριακής πίεσης κατά την άσκηση. Συνοψίζονται τα τρέχοντα ερευνητικά δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών επισημάνσεων για τη μέτρηση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της άσκησης και αναδεικνύεται η σημασία της υπερβολικής αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια υπομέγιστης άσκησης για την αναγνώριση και τη διαχείριση της υπέρτασης. Επίσης, ανασκοπούνται οι κατευθυντήριες οδηγίες για συνταγογράφηση άσκησης στην υπέρταση με βάση τα νέα ερευνητικά δεδομένα, καθώς σχετίζονται και με τις συστάσεις του Αμερικανικού Κολλεγίου Αθλητιατρικής (ACSM) για άσκηση στην υπέρταση.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Πανελλήνιος Σχολικός Διαγωνισμός «ΣΧΟΛΕΙΑ – ΓΕΦΥΡΕΣ ΖΩΗΣ»

Ο Εκπαιδευτικός Οργανισμός «Ορίζοντες», σε συνεργασία με το Εργαστήριο Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και το Εθνικό Κέντρο “Exercise is Medicine – Greece”, προκήρυξαν Πανελλήνιο Σχολικό Διαγωνισμό/Δράση Εθελοντικής Αιμοδοσίας με τίτλο «ΣΧΟΛΕΙΑ – ΓΕΦΥΡΕΣ ΖΩΗΣ».

Τα σχολεία που προκρίθηκαν στον διαγωνισμό βραβεύθηκαν σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, τη Δευτέρα 4 Μαΐου 2026.

Στην εκδήλωση τιμήθηκε ο κ. Αναστάσιος Φιλίππου, Πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου “Exercise is Medicine-Greece”, ως εκπρόσωπος του Εθνικού Κέντρου “Exercise is Medicine-Greece” για τη συμβολή του στον διαγωνισμό, ενώ το μέλος του Εθνικού Κέντρου και των “Γιατρών του Κόσμου”, ιατρός κ. Αθηνά Γρέκα, παρουσίασε σε ομιλία της “Τα οφέλη της αιμοδοσίας για την κοινωνία”.

Στην εκδήλωση τιμήθηκε, επίσης, ο δημοσιογράφος κ. Γιώργος Λιάνης, ενώ παρευρέθηκαν η Αντιπρόεδρος του Εθνικού Κέντρου “Exercise is Medicine-Greece” κ. Μαρία Μαριδάκη και η κ. Φλώρα Ζαράνη, μέλος του Εθνικού κέντρου και Συντονίστρια της Ομάδας Εργασίας “Προαγωγή της Άσκησης στην Εκπαίδευση”.

Μπορείτε να δείτε στιγμιότυπα της εκδήλωσης:

   

Διεπιστημονική Εκπαιδευτική Ημερίδα: “Προηγμένη τεχνολογία & αποκατάσταση: Από την έρευνα στην κλινική πράξη”

Η Ελληνική Εταιρεία Εργοσπιρομετρίας, Άσκησης και Αποκατάστασης σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο “Exercise is Medicine – Greece” διοργανώνει τη Διεπιστημονική Εκπαιδευτική Ημερίδα με τίτλο “Προηγμένη τεχνολογία & αποκατάσταση: Από την έρευνα στην κλινική πράξη”, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 16 Μαϊου 2026 στο Εθνικό Κέντρο Αποκατάστασης.

Η συμμετοχή στην Ημερίδα είναι δωρεάν.

Μπορείτε να δείτε το Πρόγραμμα της Ημερίδας ΕΔΩ

Οφέλη της συστηματικής άσκησης στην εργασιακή ικανότητα και την ποιότητα ζωής εργαζομένων με μεταβολικό σύνδρομο και σοβαρή κατάθλιψη

Η μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και οι διαταραχές άγχους συνδέονται με μειωμένη παραγωγικότητα, πρόωρη συνταξιοδότηση και αυξημένο αριθμό ημερών απουσίας από την εργασία λόγω ασθένειας. Αυτές οι συσχετίσεις ισχύουν επίσης για τους ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο. Και στις δύο περιπτώσεις, η άσκηση αποτελεί γενικά συνιστώμενο μέρος των σύνθετων ακολουθούμενων θεραπειών. Ωστόσο, για τα άτομα με μεταβολικό σύνδρομο, στα οποία η κατάθλιψη και το άγχος είναι πιο σοβαρά, τα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα της άσκησης είναι περιορισμένα. Σχετική μελέτη διερεύνησε την επίδραση προγράμματος άσκησης (150 λεπτών την εβδομάδα) συνολικής διάρκειας 6 μηνών σε 314 εργαζόμενους εταιρειών (ηλικίας 48 ± 8 ετών), οι οποίοι είχαν διαγνωσμένο μεταβολικό σύνδρομο. Τα αποτελέσματά της έδειξαν ότι η συστηματική άσκηση είχε τις ισχυρότερες θετικές επιδράσεις στην αυτοεκτιμώμενη εργασιακή ικανότητα στους εργαζόμενους με μεταβολικό σύνδρομο που είχαν ήπια έως σοβαρή κατάθλιψη και άγχος. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι τα προγράμματα άσκησης που παρέχονται σε εργαζόμενους με μεταβολικό σύνδρομο όχι μόνο μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης νόσων, αλλά μπορούν επίσης να μειώσουν το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης και της δαπάνες των εργοδοτών που προκύπτουν από το μεταβολικό σύνδρομο και τις συνοδές ψυχικές διαταραχές.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Haufe S, Kahl KG, Kerling A, Protte G, Bayerle P, Stenner HT, Rolff S, Sundermeier T, Eigendorf J, Kück M, Hanke AA, Keller-Varady K, Ensslen R, Nachbar L, Lauenstein D, Böthig D, Terkamp C, Stiesch M, Hilfiker-Kleiner D, Haverich A and Tegtbur U (2020). Employers with Metabolic Syndrome and Increased Depression/Anxiety Severity Profit Most from Structured Exercise Intervention for Work Ability and Quality of Life. Front. Psychiatry 11:562.

 

Οφέλη της συστηματικής άσκησης στην εργασιακή ικανότητα και την ποιότητα ζωής εργαζομένων με μεταβολικό σύνδρομο και σοβαρή κατάθλιψη

Η μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και οι διαταραχές άγχους συνδέονται με μειωμένη παραγωγικότητα, πρόωρη συνταξιοδότηση και αυξημένο αριθμό ημερών απουσίας από την εργασία λόγω ασθένειας. Αυτές οι συσχετίσεις ισχύουν επίσης για τους ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο. Και στις δύο περιπτώσεις, η άσκηση αποτελεί γενικά συνιστώμενο μέρος των σύνθετων ακολουθούμενων θεραπειών. Ωστόσο, για τα άτομα με μεταβολικό σύνδρομο, στα οποία η κατάθλιψη και το άγχος είναι πιο σοβαρά, τα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα της άσκησης είναι περιορισμένα. Σχετική μελέτη διερεύνησε την επίδραση προγράμματος άσκησης (150 λεπτών την εβδομάδα) συνολικής διάρκειας 6 μηνών σε 314 εργαζόμενους εταιρειών (ηλικίας 48 ± 8 ετών), οι οποίοι είχαν διαγνωσμένο μεταβολικό σύνδρομο. Τα αποτελέσματά της έδειξαν ότι η συστηματική άσκηση είχε τις ισχυρότερες θετικές επιδράσεις στην αυτοεκτιμώμενη εργασιακή ικανότητα στους εργαζόμενους με μεταβολικό σύνδρομο που είχαν ήπια έως σοβαρή κατάθλιψη και άγχος. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι τα προγράμματα άσκησης που παρέχονται σε εργαζόμενους με μεταβολικό σύνδρομο όχι μόνο μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης νόσων, αλλά μπορούν επίσης να μειώσουν το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης και της δαπάνες των εργοδοτών που προκύπτουν από το μεταβολικό σύνδρομο και τις συνοδές ψυχικές διαταραχές.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

 

Οξείες επιδράσεις πρωτοκόλλων ποδηλάτησης στη γνωστική λειτουργία ασθενών με ήπια γνωστική διαταραχή

Η σωματική άσκηση έχει αναδειχθεί ως μια πολλά υποσχόμενη μη φαρμακολογική παρέμβαση για τη γνωστική δυσλειτουργία, ωστόσο η πιο αποτελεσματική μορφή άσκησης παραμένει αδιευκρίνιστη. Πολύ πρόσφατη μελέτη που πραγματοποιήθηκε από μέλη του Εθνικού Κέντρου “Exercise is Medicine-Greece” είχε ως στόχο να συγκρίνει τις οξείες επιδράσεις δύο πρωτοκόλλων άσκησης με ποδήλατο, διαλειμματικής μορφής υψηλής ταχύτητας έναντι συνεχόμενης ποδηλάτησης μέτριας έντασης, στη γνωστική και εκτελεστική απόδοση ασθενών με ήπια γνωστική διαταραχή. Δεκαεπτά ασθενείς (10 γυναίκες και 7 άνδρες, ηλικίας 65,5 ± 8,85 έτη) με διάγνωση ήπιας γνωστικής διαταραχής ή νόσου Αλτσχάιμερ σε πρώιμο στάδιο συμμετείχαν, με τυχαία σειρά, σε τρεις διαφορετικές συνθήκες: συνεχόμενης ποδηλάτησης, διαλειμματικής ποδηλάτησης υψηλής ταχύτητας/χαμηλής αντίστασης, και συνθήκη ελέγχου (χωρίς άσκηση). Οι γνωστικές παράμετροι αξιολογήθηκαν αμέσως πριν και μετά την ολοκλήρωση της κάθε συνθήκης. Τα ευρήματα της μελέτης ανέδειξαν ότι, μία μεμονωμένη συνεδρία διαλειμματικής ποδηλάτησης υψηλής ταχύτητας βελτίωσε τη συνολική γνωστική λειτουργία, τις εκτελεστικές λειτουργίες και τη σημασιολογική ευχέρεια ασθενών με ήπια γνωστική διαταραχή, επιτυγχάνοντας μεγαλύτερη βελτίωση σε σύγκριση με τη συνεχόμενη αερόβια άσκηση ή τη συνθήκη ελέγχου. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν τη δυνατότητα αξιοποίησης της διαλειμματικής ποδηλάτησης υψηλής ταχύτητας/χαμηλής αντίστασης ως αποτελεσματικής μη φαρμακολογικής παρέμβασης για την άμεση βελτίωση της γνωστικής απόδοσης ηλικιωμένων με ήπια γνωστική διαταραχή.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ