Οξείες επιδράσεις πρωτοκόλλων ποδηλάτησης στη γνωστική λειτουργία ασθενών με ήπια γνωστική διαταραχή
Η σωματική άσκηση έχει αναδειχθεί ως μια πολλά υποσχόμενη μη φαρμακολογική παρέμβαση για τη γνωστική δυσλειτουργία, ωστόσο η πιο αποτελεσματική μορφή άσκησης παραμένει αδιευκρίνιστη. Πολύ πρόσφατη μελέτη που πραγματοποιήθηκε από μέλη του Εθνικού Κέντρου “Exercise is Medicine-Greece” είχε ως στόχο να συγκρίνει τις οξείες επιδράσεις δύο πρωτοκόλλων άσκησης με ποδήλατο, διαλειμματικής μορφής υψηλής ταχύτητας έναντι συνεχόμενης ποδηλάτησης μέτριας έντασης, στη γνωστική και εκτελεστική απόδοση ασθενών με ήπια γνωστική διαταραχή. Δεκαεπτά ασθενείς (10 γυναίκες και 7 άνδρες, ηλικίας 65,5 ± 8,85 έτη) με διάγνωση ήπιας γνωστικής διαταραχής ή νόσου Αλτσχάιμερ σε πρώιμο στάδιο συμμετείχαν, με τυχαία σειρά, σε τρεις διαφορετικές συνθήκες: