Άσκηση για ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

Ο αυξανόμενος επιπολασμός της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου καθιστά αναγκαία την πρόσβαση αυτών των ασθενών σε οικονομικά αποδοτικές παρεμβάσεις για τη διαχείριση της νόσου. Η σωματική άσκηση αποτελεί μια μη φαρμακολογική παρέμβαση που έχει ευεργετικές επιδράσεις σε κλινικές πτυχές της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, συμπεριλαμβανομένων της ενεργότητας της νόσου, του ανοσολογικού δυναμικού, της φλεγμονής, της κόπωσης, ψυχολογικών παραγόντων και της ποιότητας ζωής. Ειδικότερα, είναι καλά τεκμηριωμένο ότι η άσκηση, διαφόρων μορφών, χαμηλής έως μέτριας έντασης είναι ασφαλής για αυτούς τους ασθενείς και επιφέρει πολλά από τα ανωτέρω οφέλη που σχετίζονται με τη νόσο. Ωστόσο, πολύ λιγότερα είναι γνωστά για την επίδραση της άσκησης υψηλότερης έντασης σε αυτούς τους ασθενείς. Πρόσφατη μελέτη ανέδειξε ότι η παρατεταμένη έντονη άσκηση σε ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου είναι το ίδιο ασφαλής σε σχέση με εκείνους κάνουν άσκηση χαμηλότερης έντασης και μπορεί να μην έχει επιβαρυντικές επιπτώσεις σε αυτούς τους ασθενείς αν συνδυάζεται με επαρκή ενυδάτωση, κατάλληλη διατροφή, αποφυγή φαρμάκων και προσεκτική αξιολόγηση του ιστορικού και της συμπτωματολογίας του ασθενούς. Περισσότερες μελέτες, ωστόσο, χρειάζονται για την καλύτερη κατανόηση του ρόλου της έντασης άσκησης σε αυτή τη νόσο, ώστε να δημιουργηθούν κατευθυντήριες γραμμές για τους ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου που επιθυμούν να συμμετάσχουν σε αθλήματα ή προγράμματα άσκησης υψηλής έντασης.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Διεπιστημονική Εκπαιδευτική Ημερίδα: “Σύγχρονες προκλήσεις στην Κλινική Εργοσπιρομετρία & Καρδιαναπνευστική Αποκατάσταση”

 

Η Ελληνική Εταιρεία Εργοσπιρομετρίας, Άσκησης και Αποκατάστασης σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο “Exercise is Medicine – Greece” διοργανώνει τη Διεπιστημονική Εκπαιδευτική Ημερίδα με τίτλο “Σύγχρονες προκλήσεις στην Κλινική Εργοσπιρομετρία & Καρδιαναπνευστική Αποκατάσταση”, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 18 Μαϊου 2024 στο Κέντρο Αποκατάστασης και Αποθεραπείας “Blocks RehaB ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ”.

Η συμμετοχή στην Ημερίδα είναι δωρεάν.

Μπορείτε να δείτε το Πρόγραμμα της Ημερίδας ΕΔΩ 

Συσχετίσεις μεταξύ καρδιοαναπνευστικής ικανότητας και μείωσης του δείκτη μάζας σώματος με την επιδεινούμενη ευπάθεια

Η χαμηλή καρδιοαναπνευστική ικανότητα και η παχυσαρκία μπορεί να επιταχύνουν τις διεργασίες γήρανσης. Ο βαθμός στον οποίο οι αλλαγές στην καρδιοναπνευστική αντοχή και στο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) μπορούν να μεταβάλουν το ρυθμό γήρανσης μπορεί να είναι σημαντικός για το σχεδιασμό θεραπείας. Δεδομένα καρδιοαναπνευστικής ικανότητας και ΔΜΣ συλλέχθηκαν από 3.944 ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 ηλικίας 45-76 ετών κατά την έναρξη της τυχαιοποιημένης ελεγχόμενης κλινικής μελέτης “Action for Health in Diabetes” καθώς και 4 χρόνια μετά. Τόσο οι αρχικές όσο και οι τετραετείς μεταβολές της φυσικής κατάστασης και του ΔΜΣ παρουσίασαν σημαντικές και ανεξάρτητες συσχετίσεις με τις τετραετείς αλλαγές στην ευπάθεια των συμμετεχόντων. Οι συσχετίσεις των τετραετών μεταβολών της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας και του ΔΜΣ με τις μεταβολές του δείκτη ευπάθειας ήταν παρόμοιες σε όλες τις υποομάδες που δημιουργήθηκαν με βάση την ηλικία, το φύλο, τον αρχικό ΔΜΣ, τη διάρκεια ύπαρξης σακχαρώδους διαβήτη και το ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου. Επιπλέον, η βελτίωση της φυσικής κατάστασης κατά τη διάρκεια των 4 ετών συσχετίστηκε με μικρότερη επιδείνωση της ευπάθειας ανεξάρτητα από το επίπεδο της αρχικής φυσικής κατάστασης. Συμπερασματικά, οι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 μπορούν να επιβραδύνουν τις διεργασίες γήρανσης, όπως αυτές καταγράφονται από έναν δείκτη ευπάθειας, αυξάνοντας την καρδιοαναπνευστική τους ικανότητα και χάνοντας βάρος.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο  ΕΔΩ

OLSON, K., D. K. HOUSTON, J. ROSS, R. R. WING, F. R. SIMPSON, A. PANDEY, M. P. WALKUP, M. YANG, and M. A. ESPELAND. Associations that Cardiorespiratory Fitness and Body Mass Index Loss Have with Deficit Accumulation Frailty. Med. Sci. Sports Exerc., Vol. 56, No. 4, pp. 717-724, 2024.

Συσχετίσεις μεταξύ καρδιοαναπνευστικής ικανότητας και μείωσης του δείκτη μάζας σώματος με την επιδεινούμενη ευπάθεια

Η χαμηλή καρδιοαναπνευστική ικανότητα και η παχυσαρκία μπορεί να επιταχύνουν τις διεργασίες γήρανσης. Ο βαθμός στον οποίο οι αλλαγές στην καρδιοναπνευστική αντοχή και στο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) μπορούν να μεταβάλουν το ρυθμό γήρανσης μπορεί να είναι σημαντικός για το σχεδιασμό θεραπείας. Δεδομένα καρδιοαναπνευστικής ικανότητας και ΔΜΣ συλλέχθηκαν από 3.944 ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 ηλικίας 45-76 ετών κατά την έναρξη της τυχαιοποιημένης ελεγχόμενης κλινικής μελέτης “Action for Health in Diabetes” καθώς και 4 χρόνια μετά. Τόσο οι αρχικές όσο και οι τετραετείς μεταβολές της φυσικής κατάστασης και του ΔΜΣ παρουσίασαν σημαντικές και ανεξάρτητες συσχετίσεις με τις τετραετείς αλλαγές στην ευπάθεια των συμμετεχόντων. Οι συσχετίσεις των τετραετών μεταβολών της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας και του ΔΜΣ με τις μεταβολές του δείκτη ευπάθειας ήταν παρόμοιες σε όλες τις υποομάδες που δημιουργήθηκαν με βάση την ηλικία, το φύλο, τον αρχικό ΔΜΣ, τη διάρκεια ύπαρξης σακχαρώδους διαβήτη και το ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου. Επιπλέον, η βελτίωση της φυσικής κατάστασης κατά τη διάρκεια των 4 ετών συσχετίστηκε με μικρότερη επιδείνωση της ευπάθειας ανεξάρτητα από το επίπεδο της αρχικής φυσικής κατάστασης. Συμπερασματικά, οι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 μπορούν να επιβραδύνουν τις διεργασίες γήρανσης, όπως αυτές καταγράφονται από έναν δείκτη ευπάθειας, αυξάνοντας την καρδιοαναπνευστική τους ικανότητα και χάνοντας βάρος.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Η εκγύμναση μέσω πολεμικών τεχνών μπορεί να είναι ευεργετική ως θεραπευτική άσκηση σε όλες τις ηλικίες

Η σωματική δραστηριότητα είναι σημαντική για την πρόληψη και την αντιμετώπιση χρόνιων προβλημάτων υγείας και την ενίσχυση της ανάρρωσης μετά από νευρολογικές διαταραχές. Ωστόσο, τα περισσότερα προγράμματα προσαρμοσμένης άσκησης απαιτούν ειδικό εξοπλισμό και εφαρμόζονται σε κλινικό περιβάλλον. Έτσι, ο βαθμός προσκόλλησης στη συνταγογραφημένη άσκηση των ηλικιωμένων με διαταραχές ισορροπίας και των ασθενών με εγκεφαλικό επεισόδιο μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο είναι μικρότερος από τον επιθυμητό. Επίσης, οι έφηβοι με αναπτυξιακές διαταραχές, όπως ο αυτισμός, έχουν λιγότερες πιθανότητες να ασχοληθούν με τη σωματική δραστηριότητα και αυξημένες πιθανότητες να είναι υπέρβαροι και παχύσαρκοι. Η εξάσκηση στις πολεμικές τέχνες (π.χ., Κουνγκ Φου, Τάε Κβον Ντο, καράτε, τζούντο, κ.α.) περιλαμβάνει ολιστικές ασκήσεις, εστιάζοντας στην ανάπτυξη της κίνησης όλου του σώματος, στις διαπροσωπικές αλληλεπιδράσεις και στη λειτουργική αυτοάμυνα. Αυτή η μορφή εκγύμνασης έχει θετικές επιπτώσεις στη σωματική, ψυχολογική και γνωστική ευεξία σε ηλικιωμένους και παιδιά με και χωρίς κλινικές καταστάσεις και μπορεί να θεωρείται θεραπευτική άσκηση για τα παιδιά στο φάσμα του αυτισμού και τους ηλικιωμένους για τη βελτίωση της συνολικής τους ευεξίας.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Sun Y, Tabeshian R, Mustafa H, Zehr EP. Using Martial Arts Training as Exercise Therapy Can Benefit All Ages. Exerc Sport Sci Rev. 2024 Jan 1;52(1):23-30. doi: 10.1249/JES.0000000000000326. Epub 2023 Sep 8. PMID: 37699015.

Η εκγύμναση μέσω πολεμικών τεχνών μπορεί να είναι ευεργετική ως θεραπευτική άσκηση σε όλες τις ηλικίες

Η σωματική δραστηριότητα είναι σημαντική για την πρόληψη και την αντιμετώπιση χρόνιων προβλημάτων υγείας και την ενίσχυση της ανάρρωσης μετά από νευρολογικές διαταραχές. Ωστόσο, τα περισσότερα προγράμματα προσαρμοσμένης άσκησης απαιτούν ειδικό εξοπλισμό και εφαρμόζονται σε κλινικό περιβάλλον. Έτσι, ο βαθμός προσκόλλησης στη συνταγογραφημένη άσκηση των ηλικιωμένων με διαταραχές ισορροπίας και των ασθενών με εγκεφαλικό επεισόδιο μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο είναι μικρότερος από τον επιθυμητό. Επίσης, οι έφηβοι με αναπτυξιακές διαταραχές, όπως ο αυτισμός, έχουν λιγότερες πιθανότητες να ασχοληθούν με τη σωματική δραστηριότητα και αυξημένες πιθανότητες να είναι υπέρβαροι και παχύσαρκοι. Η εξάσκηση στις πολεμικές τέχνες (π.χ., Κουνγκ Φου, Τάε Κβον Ντο, καράτε, τζούντο, κ.α.) περιλαμβάνει ολιστικές ασκήσεις, εστιάζοντας στην ανάπτυξη της κίνησης όλου του σώματος, στις διαπροσωπικές αλληλεπιδράσεις και στη λειτουργική αυτοάμυνα. Αυτή η μορφή εκγύμνασης έχει θετικές επιπτώσεις στη σωματική, ψυχολογική και γνωστική ευεξία σε ηλικιωμένους και παιδιά με και χωρίς κλινικές καταστάσεις και μπορεί να θεωρείται θεραπευτική άσκηση για τα παιδιά στο φάσμα του αυτισμού και τους ηλικιωμένους για τη βελτίωση της συνολικής τους ευεξίας.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Σχέση μεταξύ του χρόνου παρακολούθησης τηλεόρασης κατά την παιδική και εφηβική ηλικία και της αρτηριακής λειτουργίας στην ενήλικη ζωή

Η αρτηριακή δυσλειτουργία αποτελεί ένα πρώιμο, αναπόσπαστο στάδιο της αθηρογένεσης που προβλέπει μελλοντικά καρδιαγγειακά επεισόδια. Η καθιστική συμπεριφορά, όπως η παρακολούθηση τηλεόρασης, είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη και σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων. Πρόσφατη μελέτη διερεύνησε κατά πόσον τα πρότυπα παρακολούθησης τηλεόρασης κατά τη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας σχετίζονται με τη λειτουργία των αρτηριών κατά την ενήλικη ζωή. Δεδομένα παρακολούθησης τηλεόρασης συλλέχθηκαν όταν οι συμμετέχοντες στη μελέτη ήταν ηλικίας 5, 8, 10, 14, 17 και 20 ετών, οι οποίοι χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες ανάλογα με το χρόνο παρακολούθησης: χαμηλό (λιγότερο από 14 ώρες/εβδομάδα), υψηλό (περισσότερο από 14 ώρες/εβδομάδα) και αυξανόμενο χρόνο παρακολούθησης τηλεόρασης (αλλαγή από χαμηλό σε υψηλό χρόνο). Σε ηλικία 28 ετών, οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε αξιολόγηση της λειτουργίας της βραχιόνιας και της μηριαίας αρτηρίας, μέσω του βαθμού αγγειοδιαστολής λόγω ροής (FMD). Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι από τους πεντακόσιους εξήντα συμμετέχοντες (261 γυναίκες, 299 άνδρες), στις γυναίκες η ομάδα χαμηλού χρόνου είχε σημαντικά μεγαλύτερη (καλύτερη) FMD της μηριαίας αρτηρίας σε σύγκριση με τις ομάδες υψηλού και αυξημένου χρόνου παρακολούθησης. Δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές στην FMD της μηριαίας αρτηρίας μεταξύ των ομάδων στους άνδρες. Συμπερασματικά, η μελέτη αυτή υποδηλώνει ότι οι συμπεριφορές παρακολούθησης τηλεόρασης κατά την παιδική και εφηβική ηλικία μπορεί να έχουν μεταφερόμενες επιπτώσεις στη λειτουργία των αρτηριών στην ηλικία των 28 ετών, ιδιαίτερα στις γυναίκες, αυξάνοντας ενδεχομένως τον κίνδυνο αθηροσκληρωτικών αγγειακών παθολογιών στη μετέπειτα ζωή.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ.

 

 

Σχέση μεταξύ του χρόνου παρακολούθησης τηλεόρασης κατά την παιδική και εφηβική ηλικία και της αρτηριακής λειτουργίας στην ενήλικη ζωή

Η αρτηριακή δυσλειτουργία αποτελεί ένα πρώιμο, αναπόσπαστο στάδιο της αθηρογένεσης που προβλέπει μελλοντικά καρδιαγγειακά επεισόδια. Η καθιστική συμπεριφορά, όπως η παρακολούθηση τηλεόρασης, είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη και σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων. Πρόσφατη μελέτη διερεύνησε κατά πόσον τα πρότυπα παρακολούθησης τηλεόρασης κατά τη διάρκεια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας σχετίζονται με τη λειτουργία των αρτηριών κατά την ενήλικη ζωή. Δεδομένα παρακολούθησης τηλεόρασης συλλέχθηκαν όταν οι συμμετέχοντες στη μελέτη ήταν ηλικίας 5, 8, 10, 14, 17 και 20 ετών, οι οποίοι χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες ανάλογα με το χρόνο παρακολούθησης: χαμηλό (λιγότερο από 14 ώρες/εβδομάδα), υψηλό (περισσότερο από 14 ώρες/εβδομάδα) και αυξανόμενο χρόνο παρακολούθησης τηλεόρασης (αλλαγή από χαμηλό σε υψηλό χρόνο). Σε ηλικία 28 ετών, οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε αξιολόγηση της λειτουργίας της βραχιόνιας και της μηριαίας αρτηρίας, μέσω του βαθμού αγγειοδιαστολής λόγω ροής (FMD). Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι από τους πεντακόσιους εξήντα συμμετέχοντες (261 γυναίκες, 299 άνδρες), στις γυναίκες η ομάδα χαμηλού χρόνου είχε σημαντικά μεγαλύτερη (καλύτερη) FMD της μηριαίας αρτηρίας σε σύγκριση με τις ομάδες υψηλού και αυξημένου χρόνου παρακολούθησης. Δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές στην FMD της μηριαίας αρτηρίας μεταξύ των ομάδων στους άνδρες. Συμπερασματικά, η μελέτη αυτή υποδηλώνει ότι οι συμπεριφορές παρακολούθησης τηλεόρασης κατά την παιδική και εφηβική ηλικία μπορεί να έχουν μεταφερόμενες επιπτώσεις στη λειτουργία των αρτηριών στην ηλικία των 28 ετών, ιδιαίτερα στις γυναίκες, αυξάνοντας ενδεχομένως τον κίνδυνο αθηροσκληρωτικών αγγειακών παθολογιών στη μετέπειτα ζωή.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ