Πρόσφατη μελέτη διερεύνησε τα επίπεδα και τις συσχετίσεις του χρόνου καθιστικής ζωής σε ένα ποικίλο διεθνές δείγμα αποτελούμενο από 1.071 παιδιά ηλικίας 3-5 ετών από 19 χώρες, συλλέγοντας δεδομένα μετρήσεων κατά το διάστημα μεταξύ των ετών 2018 και 2020 (προ-COVID). Η έρευνα  αποκάλυψε ότι τα παιδιά περνούσαν καθιστικά το 56,1% των ωρών της ημέρας, μη συμπεριλαμβανομένων των ωρών ύπνου. Πιο συγκεκριμένα, τα ευρήματα της μελέτης ανέδειξαν ότι τα παιδιά που διαμένουν σε χώρες ανώτερου μεσαίου εισοδήματος φαίνεται να παρουσιάζουν παρόμοια, δυσοίωνα προφίλ καθιστικής συμπεριφοράς με τα παιδιά που διαμένουν σε χώρες υψηλού εισοδήματος. Επιπλέον, η μελέτη ανέδειξε σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της πυκνότητας του πληθυσμού και των επιπέδων και προτύπων καθιστικής συμπεριφοράς, με τα παιδιά που ζουν σε περιοχές με υψηλότερη πληθυσμιακή πυκνότητα να παρουσιάζουν πιο «καθιστικά» πρότυπα καθημερινότητας.

Συνολικά, τα δεδομένα αυτής της μελέτης βελτιώνουν την κατανόηση των προτύπων καθιστικής συμπεριφοράς των παιδιών προσχολικής ηλικίας σε παγκόσμιο επίπεδο και υποδηλώνουν ότι τα επίπεδα εισοδήματος των χωρών και η πυκνότητα του πληθυσμού τους αποτελούν ισχυρότερους προσδιοριστικούς παράγοντες των παρατηρούμενων διαφορών από ό,τι το φύλο ή το αγροτικό/αστικό περιβάλλον.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση 49 μελετών με 3.767 συμμετέχοντες ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον, η οποία πραγματοποιήθηκε από μέλη του Εθνικού Κέντρου “Exercise is Medicine-Greece”, ανέδειξε ότι τα ρυθμικά παραγγέλματα, ο χορός και η άσκηση με αντιστάσεις έχουν θετική επίδραση σε αυτούς τους ασθενείς.

Συγκεκριμένα, τα ρυθμικά παραγγέλματα σχετίζονται θετικά με τρεις παραμέτρους (βάδιση, διασκελισμό και ενοποιημένη κλίμακα αξιολόγησης της νόσου του Πάρκινσον), ο χορός επίσης με τρεις παραμέτρους (χρόνο έγερσης-βηματισμού 3 μέτρων-επαναφοράς στην καθιστή θέση «Timed Up & Go», διασκελισμό και κλίμακα αξιολόγησης της νόσου) και η άσκηση με αντιστάσεις σχετίζεται θετικά με δύο παραμέτρους (Timed Up & Go και ερωτηματολόγιο PDQ-39 για τη νόσο του Πάρκινσον). Οι αναλύσεις των υποομάδων επιβεβαίωσαν τις ευεργετικές επιδράσεις αυτών των μορφών άσκησης. Έτσι, οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να εξετάσουν την εφαρμογή περισσότερο ολιστικών πρωτοκόλλων άσκησης με στόχο τη βελτίωση των συμπτωμάτων της νόσου του Πάρκινσον, ενώ μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να επικεντρωθούν στην επιλογή πρωτοκόλλων άσκησης με βάση τη συμπτωματολογία των ασθενών, τη διάρκεια της νόσου και την προτυποποίηση των πρωτοκόλλων αξιολόγησης.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Οι μεταβολές της μάζας της αριστερής κοιλίας και του τελοδιαστολικού όγκου ως προσαρμογές που επιφέρει η συστηματική άσκηση αποτελούν σημαντικούς παράγοντες προσδιορισμού της λειτουργικής ικανότητας ενός ατόμου στην υγεία και τη νόσο, ωστόσο η επίδραση των διαφορετικών μορφών άσκησης παραμένει ασαφής.

Η πρώτη μελέτη στη διεθνή βιβλιογραφία που συγκρίνει την εξατομικευμένη απόκριση και την κληρονομικότητα των προσαρμογών της αριστερής κοιλίας σε διαφορετικές μορφές άσκησης, χρησιμοποιώντας ένα κλασικό μοντέλο διδύμων ατόμων που δεν είχαν προηγουμένως προπονηθεί συστηματικά, καταδεικνύει ότι υπάρχουν διαφορές μεταξύ των διαφορετικών ειδών άσκησης ως προς το μέγεθος των καρδιακών προσαρμογών. Έτσι, η επιλογή μιας εναλλασσόμενης μορφής άσκησης μπορεί να προκαλέσει ευεργετικές προσαρμογές σε ορισμένα άτομα που διαφορετικά μπορεί να μην είχαν ωφεληθεί από το αρχικά προτεινόμενο πρόγραμμα άσκησης.

Συνολικά, η συγκεκριμένη μελέτη παρέχει νέα δεδομένα σχετικά με τις προσαρμοστικές αποκρίσεις της αριστερής κοιλίας σε διαφορετικές μορφές άσκησης σε ατομικό επίπεδο και υπογραμμίζει τη σημασία των περιβαλλοντικών παραγόντων (και την έλλειψη γενετικής συμβολής) όσον αφορά τις καρδιακές προσαρμογές στην άσκηση.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Με αφορμή την ανανέωση της συνεργασίας και υποστήριξης του προγράμματος «Επείγουσα Παρέμβαση για Ευάλωτα Άτομα 60+» από την Ελληνική Πρωτοβουλία Καναδά (The Hellenic Initiative Canada – THI Canada), την Τρίτη 5 Ιουλίου 2022, στο Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα του εν λόγω προγράμματος, για την περίοδο 2020-2021.

Το πρόγραμμα «Επείγουσα Παρέμβαση για Ευάλωτα Άτομα 60+» είναι ένα πρόγραμμα κοινωνικής καινοτομίας που στοχεύει στη φροντίδα και υποστήριξη ευάλωτων κοινωνικά και οικονομικά, ηλικιωμένων ανθρώπων, που λόγω των περιοριστικών μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας από την πανδημία Covid19, βρέθηκαν ακόμα πιο απομονωμένοι.

Το πρόγραμμα πραγματοποιείται στην Ελλάδα με τη συνεργασία των α) Γιατρών του Κόσμου, β) του Εθνικού Κέντρου “Exercise is Medicine-Greece” και γ) του Εργαστηρίου Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής, ΕΚΠΑ.

Αποσπάσματα της εκδήλωσης μπορείτε να παρακολουθήσετε ΕΔΩ

Δεδομένα από 5.018 συμμετέχοντες σε μελέτη σχετικά με την ανάπτυξη παραγόντων κινδύνου στεφανιαίας νόσου σε νεαρούς ενήλικες ανέδειξαν ηλικιοεξαρτώμενη μείωση της φυσικής κατάστασης από την πρώιμη ενήλικη ζωή έως τη μέση ηλικία.

Επιπλέον, διάφοροι παράγοντες στους νεαρούς ενήλικες, όπως το επίπεδο εκπαίδευσης, η οικονομική κατάσταση, τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας, η χρήση αλκοόλ και καπνού, ο δείκτης μάζας σώματος και η αυτοαξιολόγηση της υγείας, συσχετίστηκαν με χαμηλότερα επίπεδα φυσικής κατάστασης ή/και επιταχυνόμενη μείωσή της με την πάροδο του χρόνου. Επειδή η φυσική κατάσταση αντανακλά τη συνολική σωματική υγεία, δεδομένης της συμβολής στη σωματική απόδοση πολλών φυσιολογικών συστημάτων, αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν τη σημασία της πρώιμης ενήλικης ζωής στην ανάπτυξη στρατηγικών που στοχεύουν στην αύξηση του προσδόκιμου μιας υγιούς ζωής.

Συνολικά, η εφαρμογή στρατηγικών παρέμβασης προσαρμοσμένων σε άτομα που εμφανίζουν επιταχυνόμενη μείωση της φυσικής τους κατάστασης μπορεί να παρέχει τη δυνατότητα να διατηρηθεί (σταθερή) η φυσική τους κατάσταση καθ’ όλη την περίοδο της μέσης ηλικίας, με στόχο τη μείωση του κινδύνου ανάπτυξης καρδιαγγειακής νόσου κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ