Ομιλία με τίτλο “Ρευματικές παθήσεις – Ο ρόλος της άσκησης” παρουσίασε ο κ. Α. Φιλίππου, Αν. Καθηγητής, Ιατρική σχολή, ΕΚΠΑ, την Τετάρτη, 31 Μαρτίου 2021, στο πλαίσιο διαδικτυακού webinar που οργάνωσε η Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα ΕΛΕΑΝΑ.
Στο πλαίσιο του 36ου Συνεδρίου Κλινικής Καρδιολογίας την Πέμπτη 6 Μαΐου 2021 και ώρα 10:50-12:20 στη 2η Συνεδρία ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ θα μιλήσει ο κ. Αναστάσιος Φιλίππου, Αν. Καθηγητής Πειραματικής Φυσιολογίας και Φυσιολογίας της Άσκησης, μέλος του ΔΣ του Εθνικού Κέντρου “Exercise is Medicine-Greece” με θέμα: Το “Exercise is Medicine” ως πυλώνας της Καρδιολογικής Αποκατάστασης.
Εγγραφή και παρακολούθηση της ομιλίας ΕΔΩ
Η σωματική άσκηση διεγείρει τη μιτοχονδριακή βιογένεση στους μυς. Αν και υπάρχουν κάποιες αναφορές που υποστηρίζουν τη χρήση φαρμακευτικών παραγόντων ως υποκατάστατο της άσκησης για την ενίσχυση των μιτοχονδρίων, πρόσφατη μελέτη αποδεικνύει ότι η σωματική άσκηση αναζωογονεί τη μιτοχονδριακή λειτουργία, βελτιώνοντας την υγεία των μυών που τείνει να επιδεινώνεται με την πάροδο της ηλικίας, ή λόγω ασθένειας. Ειδικότερα, η μελέτη αυτή περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο τα μιτοχόνδρια εμπλέκονται στη μυϊκή ατροφία λόγω αδράνειας των μυών, στη γήρανση, σε λυσοσωμικά νοσήματα και παθήσεις του μιτοχονδριακού DNA, και αναδεικνύει πώς η σωματική άσκηση, από μόνη της ή ως συμπληρωματική θεραπεία, μπορεί να βελτιώσει την παθοφυσιολογία του μυός, επιδιορθώνοντας και αποκαθιστώντας τα μιτοχόνδρια. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει την ικανότητα της άσκησης να δρα ως φάρμακο στα μυϊκά μιτοχόνδρια.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο: Exercise_Is_Muscle_Mitochondrial_Medicine.1
Ο Πρόεδρος και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Κέντρου “Exercise is Medicine-Greece” σας εύχονται Καλό Πάσχα, με υγεία και περισσότερη άσκηση στη ζωή μας!
Η παχυσαρκία συμβάλλει στην κακή πρόγνωση και την ανάπτυξη συννοσηροτήτων στον καρκίνου του προστάτη, ωστόσο η αύξηση του σωματικού λίπους των ασθενών αυτών αποτελεί κοινή παρενέργεια της θεραπείας στέρησης ανδρογόνων που συνήθως ακολουθούν.
Σε πρόσφατη μελέτη, δεκατέσσερις παχύσαρκοι ασθενείς (σωματικό λίπος 39,7% ± 5,4%), με καρκίνο του προστάτη, ηλικίας 72 ± 9 ετών, που ακολουθούσαν θεραπεία στέρησης ανδρογόνων, συμμετείχαν σε τρίμηνο πρόγραμμα άσκησης διάρκειας 5 ωρών την εβδομάδα, το οποίο περιελάμβανε επιβλεπόμενη άσκηση με αντιστάσεις και αερόβια άσκηση στο σπίτι, με ταυτόχρονη παρακολούθηση από διαιτολόγο, ώστε η καθημερινή διατροφή τους να παρουσιάζει ενεργειακό έλλειμμα 500 έως 1000 θερμίδων και ταυτόχρονα λήψη συμπληρώματος πρωτεϊνών.
Η μελέτη ανέδειξε την αποτελεσματικότητα του συνδυασμού σωματικής άσκησης και διατροφικής παρέμβασης στη μείωση του σωματικού λίπους, στη διατήρηση της μυϊκής μάζας και τη βελτίωση της μυϊκής δύναμης και της καρδιαναπνευστικής αντοχής στους εν λόγω παχύσαρκους ασθενείς. Η αλλαγή της σωματικής σύστασης φαίνεται ότι μπορεί να επηρεάσει ευμενώς για τον ασθενή βιοδείκτες που σχετίζονται με την παχυσαρκία και την εξέλιξη του καρκίνου του προστάτη.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο: Weight_Loss_for_Obese_Prostate_Cancer_Patients_on.2
Abstract
Background: Therapeutic virtual reality (VR) has emerged as an effective treatment modality for cognitive and physical training in people with mild cognitive impairment (MCI). However, to replace existing nonpharmaceutical treatment training protocols, VR platforms need significant improvement if they are to appeal to older people with symptoms of cognitive decline and meet their specific needs.
Objective: This study aims to design and test the acceptability, usability, and tolerability of an immersive VR platform that allows older people with MCI symptoms to simultaneously practice physical and cognitive skills on a dual task.
Conclusions: The findings suggest that VRADA is an acceptable, usable, and tolerable system for physical and cognitive training of older people with MCI and university students. Randomized controlled trial studies are needed to assess the efficacy of VRADA as a tool to promote physical and cognitive health in patients with MCI.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο: 2021 JMIR SERIOUS GAMES
Αποτελέσματα 23 μελετών που πραγματοποιήθηκαν σε 1748 ηλικιωμένους ασθενείς με καρκίνο του προστάτη, οι οποίοι συμμετείχαν σε δομημένα προγράμματα άσκησης με αντιστάσεις κατά τη διάρκεια ή μετά τη θεραπεία τους, ανέδειξαν ότι ο χαμηλότερος όγκος άσκησης μέτριας έως υψηλής έντασης είναι εξίσου αποτελεσματικός με τον υψηλότερο όγκο άσκησης όσον αφορά τη βελτίωση της σωματικής σύστασης, της λειτουργικής ικανότητας και της μυϊκής δύναμης αυτών των ασθενών. Επίσης, η χαμηλή δοσολογία άσκησης μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των αναστολών των ασθενών με καρκίνο του προστάτη να ασκηθούν και στην ενίσχυση της προσήλωσής τους στην τακτική σωματική άσκηση.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο: Resistance_Exercise_Dosage_in_Men_with_Prostate.1
Μελέτη σε 240 γυναίκες με καρκίνο του μαστού που ακολούθησαν ένα τετράμηνο πρόγραμμα επιβλεπόμενης άσκησης έδειξε ότι ο συνδυασμός ασκήσεων με αντιστάσεις και διαλειμματικής άσκησης υψηλής έντασης (ΗΙΙΤ) αντιστάθμισε εν μέρει την αύξηση της φλεγμονής κατά τη διάρκεια της χημειοθεραπείας, μειώνοντας τα επίπεδα της ιντερλευκίνης IL-6 και του δείκτη CD8a, γεγονός το οποίο είχε ως αποτέλεσμα χαμηλότερα επίπεδα κόπωσης των ασθενών.
Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι η σωματική άσκηση, συμπεριλαμβανομένης τόσο της αερόβιας άσκησης υψηλής έντασης όσο και της άσκησης με αντιστάσεις, μπορεί να αξιοποιηθεί ως αποτελεσματική θεραπευτική παρέμβαση για τη μείωση της φλεγμονής που προκαλείται από τη χημειοθεραπεία και της επακόλουθης κόπωσης των ασθενών με καρκίνο του μαστού.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο: Inflammation_Mediates_Exercise_Effects_on_Fatigue.5
Σύμφωνα με πρόσφατη μετα-ανάλυση, η διαλειμματική άσκηση υψηλής έντασης (ΗΙΙΤ) βρέθηκε να είναι πιο αποτελεσματική στη βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας και της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας, ενώ η συνεχόμενη άσκηση μέτριας έντασης υπερτερούσε στη μακροπρόθεσμη βελτίωση του μεταβολισμού της γλυκόζης. Έτσι, κατά το σχεδιασμό εξατομικευμένων προγραμμάτων άσκησης, οι ευεργετικές επιδράσεις της άσκησης στην υγεία μπορούν να ενισχυθούν αν λαμβάνονται υπόψη οι ατομικοί παράγοντες κινδύνου των ασκούμενων.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο: Effectiveness_of_HIIE_versus_MICT_in_Improving.12
Η επιγενετική αναφέρεται σε τροποποιήσεις του γενετικού υλικού (π.χ. μεθυλίωση), οι οποίες ρυθμίζουν τη γονιδιακή έκφραση χωρίς να αλλάζουν την ακολουθία των βάσεων του DNA. Η επιγενετική επιτάχυνση της γήρανσης αποτελεί δείκτη που υπολογίζει την απόκλιση μεταξύ της χρονολογικής και της επιγενετικής ηλικίας. Η αξιολόγηση της μεθυλίωσης του DNA σε ολόκληρο το γονιδίωμα 285 νεαρών ενηλίκων και 235 ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας έδειξε ότι η σωματική δραστηριότητα αναψυχής σχετίζεται με βραδύτερη επιγενετική γήρανση, ενώ η επαγγελματική σωματική δραστηριότητα συνδέεται με επιτάχυνση της επιγενετικής γήρανσης. Οι παρατηρούμενες συσχετίσεις εξηγούνται από συνήθεις τόσο γενετικούς όσο και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Είναι σημαντικό ότι η διόρθωση των αντίστοιχων μοντέλων ως προς το κάπνισμα, το οποίο ενδεχομένως να αντικατοπτρίζει τη συσσώρευση ανθυγιεινών συνηθειών, εξασθένισε την αρνητική συσχέτιση της σωματικής δραστηριότητας αναψυχής και τη θετική συσχέτιση της επαγγελματικής σωματικής δραστηριότητας με την επιγενετική γήρανση.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο: Leisure_Time_and_Occupational_Physical_Activity.4