Category: news

Οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης είναι προσηλωμένοι στην προώθηση της σωματικής δραστηριότητας σε ενηλίκους με διαβήτη και έχουν αρκετή αυτοπεποίθηση για παροχή βασικής, γενικής καθοδήγησης, όπως ανέδειξε σχετική έρευνα που διεξήχθη στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ωστόσο, σημαντικές προκλήσεις τους εμποδίζουν να επιτύχουν αυτούς τους στόχους κατά την άσκηση της κλινικής τους πρακτικής, όπως: – έλλειψη κατάλληλης εκπαίδευσης και κατάρτισης αναφορικά με το τρίπτυχο σωματική δραστηριότητα/διαβήτης/υγεία, – άγνοια των συνιστώμενων κατευθυντήριων οδηγιών για σωματική δραστηριότητα στο διαβήτη, – έλλειψη ενημέρωσης για τις επιλογές παραπομπής των ασθενών τους, – περιορισμένος χρόνος και περιορισμένη δυνατότητα πρόσβασης σε κατάλληλους πόρους. Παρόλα αυτά, όπως δείχνουν τα αποτελέσματα

– Πολλά άτομα, ενώ προτίθενται να είναι σωματικά δραστήρια, αποτυγχάνουν να μετατρέψουν αυτές τους τις προθέσεις σε πράξη. – Οι αυτόματοι συναισθηματικοί συνειρμοί ως προς τη σωματική δραστηριότητα θα μπορούσαν να εξηγήσουν το κενό μεταξύ προθέσεων και δράσης. – Αν και η αυτόματη τάση για ελαχιστοποίηση της προσπάθειας έχει ευρέως αποδειχθεί σε πολλούς τομείς, ο ρόλος της στη ρύθμιση των συμπεριφορών που έχουν ως βάση την κίνηση έχει σε μεγάλο βαθμό αγνοηθεί. – Η θεωρία της ελαχιστοποίησης της προσπάθειας στη σωματική δραστηριότητα συμπεριλαμβάνει τις αυτόματες αντιδράσεις σε προτροπές για σωματική άσκηση και την αυτόματη τάση για ελαχιστοποίηση της προσπάθειας. –

Έχοντας ως οδηγό το όραμα και την ευθύνη μας έναντι της κοινωνίας και των μελών μας, από την έναρξη του τρέχοντος έτους μέχρι σήμερα το Εθνικό Κέντρο «Exercise is Medicine-Greece»  πραγματοποίησε τις ακόλουθες δράσεις, όπως αναφέρονται στο ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ (Οκτ 2021)   Το ΔΣ του Εθνικού Κέντρου  «Exercise is Medicine-Greece» ευχαριστεί όλα τα μέλη του για τη συμβολή τους στη δυναμική παρουσία του Κέντρου σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Σε ασθενείς με διαβήτη, η άσκηση προκαλεί υπερβολική αύξηση της αρτηριακής πίεσης, η οποία αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης ενός δυσμενούς καρδιαγγειακού συμβάντος. Ως εκ τούτου, η διαλεύκανση των αντίστοιχων μηχανισμών έχει μεγάλη κλινική σημασία. Η αντίσταση στην ινσουλίνη (υπερινσουλιναιμία ή υπεργλυκαιμία) αποτελεί ένα από τα παθοφυσιολογικά χαρακτηριστικά του διαβήτη. Έτσι, η περιφερειακή και  κεντρική αντίσταση στην ινσουλίνη μπορεί να συμβάλλει σημαντικά στην ανάπτυξη παθολογικής αυτόνομης καρδιαγγειακής λειτουργίας στους διαβητικούς ασθενείς. Η ευαισθητοποίηση των αισθητικών νευρώνων των σκελετικών μυών από την ινσουλίνη ή τη γλυκόζη, καθώς και οι διαταραχές στη μεταφορά της ινσουλίνης στο κεντρικό νευρικό σύστημα (μείωση της δραστηριότητας της

Η περίσσεια λιπώδους ιστού και η αρτηριακή δυσλειτουργία είναι κοινά χαρακτηριστικά των παχύσαρκων ατόμων. Ειδικότερα, ο περιαγγειακός λιπώδης ιστός διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην υγεία των αρτηριών και η δυσλειτουργία αυτού του ιστού στην παχυσαρκία επηρεάζει αρνητικά τη λειτουργία των αρτηριών. Η σωματική άσκηση προκαλεί ευθείες ευεργετικές επιδράσεις στον περιαγγειακό λιπώδη ιστό, παρέχοντας μια επιπρόσθετη, νέα οδό παρέμβασης για τη βελτίωση της κατάστασης των αρτηριών κλινικών πληθυσμών. Επιγραμματικά: Η παχυσαρκία οδηγεί σε έναν τοξικό περιαγγειακό λιπώδη ιστό Ο περιαγγειακός λιπώδης ιστός επηρεάζει τη λειτουργία της αορτής μέσω παρακρινών και αυτοκρινών οδών Η άσκηση βελτιώνει τα χαρακτηριστικά του περιαγγειακού λιπώδους ιστού και

Πρόσφατη έρευνα σε τριάντα υγιή και σωματικά δραστήρια ηλικιωμένα άτομα ανέδειξε βραχυπρόθεσμες μικροδομικές αλλαγές στον ιππόκαμπο του εγκεφάλου αυτών των ατόμων μετά από μια μεμονωμένη συνεδρία αερόβιας άσκησης μέτριας έντασης και διάρκειας τριάντα λεπτών, σε σύγκριση με την  καθιστική ανάπαυση. Τα ευρήματα αυτής της μελέτης υποδηλώνουν ότι για τα ηλικιωμένα άτομα, μία και μοναδική συνεδρία άσκησης μέτριας έντασης μπορεί να προκαλέσει μικρές αλλά σημαντικές μεταβολές στη μικροδομή του ιππόκαμπου. Με την πάροδο του χρόνου και με την τακτική άσκηση, ή με την υιοθέτηση ενός σωματικά πιο δραστήριου τρόπου ζωής, οι αλλαγές αυτές μπορεί να οδηγήσουν σε προσαρμογές που συσσωρεύονται και

Η βαριατρική χειρουργική επέμβαση αποτελεί θεραπεία επιλογής για τη σοβαρή παχυσαρκία. Ωστόσο, ορισμένα καρδιομεταβολικά οφέλη της βαριατρικής χειρουργικής ενδεχομένως να είναι λιγότερο διατηρήσιμα χωρίς σωματική άσκηση. Η άσκηση μπορεί, επίσης, να εξουδετερώσει τις δυσμενείς επιπτώσεις αυτής της χειρουργικής παρέμβασης στην οστική και μυϊκή μάζα. Καθώς η βαριατρική χειρουργική από μόνη της δεν είναι πανάκεια κατά της παχυσαρκίας και των συννοσηροτήτων που τη συνοδεύουν, η άσκηση θα πρέπει να αποτελεί μέρος της μετεγχειρητικής φροντίδας, ώστε να εξασφαλισθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στην υγεία των παχύσαρκων ατόμων.   Διαβάστε το πλήρες άρθρο:  Exercise_Is_Key_to_Sustaining_Metabolic_Gains.6

Παρά τις πολυάριθμες επιστημονικές έρευνες που αναδεικνύουν τα οφέλη της άσκησης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, τόσο για τη μητέρα όσο και για το έμβρυο, ορισμένες επιφυλάξεις διατηρούνται σχετικά με το κατά πόσο η άσκηση μπορεί να επηρεάσει την ομαλή λειτουργία του πλακούντα. Σε πρόσφατη μελέτη, δείγματα πλακούντα συλλέχθηκαν αμέσως μετά τον τοκετό από 29 υγιείς μητέρες που γέννησαν τελειόμηνα νεογνά. Είκοσι μία από τις γυναίκες αυτές συμμετείχαν σε τυπικό πρόγραμμα άσκησης ήπιας ή μέτριας έντασης, από τα μέσα της κύησης (16η – 20η  εβδομάδα) έως τον τοκετό, ενώ οκτώ γυναίκες που κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν ασκούνταν αποτέλεσαν

Δεκαέξι αγύμναστα νεαρά άτομα, 8 άνδρες και 8 γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 24 έτη, συμμετείχαν σε πρόγραμμα έντονης (80%-90% VO2peak), βραχυπρόθεσμης προπόνησης 5 συνεδριών σε χρονικό διάστημα 9 ημερών. Κατά το διάστημα αυτής της σύντομης προπόνησης, οι μισοί από τους ασκούμενους βάδιζαν καθημερινά (επιπλέον) ~5.000 βήματα και οι άλλοι μισοί ~16.000 βήματα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, κατά την εφαρμογή ενός βραχυπρόθεσμου προγράμματος έντονης προπόνησης, η μείωση των ημερήσιων βημάτων (πέραν της προπόνησης) των ασκουμένων από 16.000 σε περίπου 5.000 βήματα αμβλύνει ορισμένες από τις χαρακτηριστικές καρδιομεταβολικές προσαρμογές που επισυμβαίνουν λόγω της έντονης άσκησης. Η μείωση αυτών

Η οπτική τομογραφία συνοχής (Optical Coherence Tomography) αποτελεί μια νέα τεχνική απεικόνισης υψηλής ευκρίνειας ικανή να απεικονίζει το δερματικό μικροαγγειακό σύστημα σε ανάλυση ~30 μm. Η τεχνική αυτή χρησιμοποιήθηκε σε δεκαέξι υγιείς άνδρες, με μέσο όρο ηλικίας 26 έτη και  μέσο βάρος 78 κιλά, οι οκτώ από τους οποίους συμμετείχαν σε επιβλεπόμενο πρόγραμμα ποδηλάτησης, στο 80% της μέγιστης καρδιακής συχνότητας, τρεις φορές την εβδομάδα, για συνολικά 8 εβδομάδες, ενώ οι υπόλοιποι οκτώ αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι οι αγγειακές προσαρμογές που επισυμβαίνουν με την αερόβια άσκηση σε υγιείς νεαρούς ενήλικες δεν είναι ομοιόμορφες στα διάφορα