O ρόλος της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της άσκησης στην υπέρταση

Η αρτηριακή υπέρταση επηρεάζει έναν στους τρεις ενήλικες παγκοσμίως και αποτελεί τον κύριο τροποποιήσιμο παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις. Αν και οι μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης σε κατάσταση ηρεμίας είναι θεμελιώδεις για την ανίχνευση και τη διαχείριση της υπέρτασης, οι μη φυσιολογικές αποκρίσεις της αρτηριακής πίεσης κατά την άσκηση, συγκεκριμένα η υπερβολική ασκησιογενής αρτηριακή πίεση, μπορεί να παρέχει πρόσθετες ανεξάρτητες πληροφορίες σχετικά με τον τρέχοντα και τον μελλοντικό κίνδυνο υπέρτασης. Η παρούσα μελέτη παρουσιάζει μια επίκαιρη συζήτηση σχετικά με την κλινική χρησιμότητα της αξιολόγησης της υπερβολικής αρτηριακής πίεσης κατά την άσκηση. Συνοψίζονται τα τρέχοντα ερευνητικά δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών επισημάνσεων για τη μέτρηση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της άσκησης και αναδεικνύεται η σημασία της υπερβολικής αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια υπομέγιστης άσκησης για την αναγνώριση και τη διαχείριση της υπέρτασης. Επίσης, ανασκοπούνται οι κατευθυντήριες οδηγίες για συνταγογράφηση άσκησης στην υπέρταση με βάση τα νέα ερευνητικά δεδομένα, καθώς σχετίζονται και με τις συστάσεις του Αμερικανικού Κολλεγίου Αθλητιατρικής (ACSM) για άσκηση στην υπέρταση.

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Πανελλήνιος Σχολικός Διαγωνισμός «ΣΧΟΛΕΙΑ – ΓΕΦΥΡΕΣ ΖΩΗΣ»

Ο Εκπαιδευτικός Οργανισμός «Ορίζοντες», σε συνεργασία με το Εργαστήριο Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και το Εθνικό Κέντρο “Exercise is Medicine – Greece”, προκήρυξαν Πανελλήνιο Σχολικό Διαγωνισμό/Δράση Εθελοντικής Αιμοδοσίας με τίτλο «ΣΧΟΛΕΙΑ – ΓΕΦΥΡΕΣ ΖΩΗΣ».

Τα σχολεία που προκρίθηκαν στον διαγωνισμό βραβεύθηκαν σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, τη Δευτέρα 4 Μαΐου 2026.

Στην εκδήλωση τιμήθηκε ο κ. Αναστάσιος Φιλίππου, Πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου “Exercise is Medicine-Greece”, ως εκπρόσωπος του Εθνικού Κέντρου “Exercise is Medicine-Greece” για τη συμβολή του στον διαγωνισμό, ενώ το μέλος του Εθνικού Κέντρου και των “Γιατρών του Κόσμου”, ιατρός κ. Αθηνά Γρέκα, παρουσίασε σε ομιλία της “Τα οφέλη της αιμοδοσίας για την κοινωνία”.

Στην εκδήλωση τιμήθηκε, επίσης, ο δημοσιογράφος κ. Γιώργος Λιάνης, ενώ παρευρέθηκαν η Αντιπρόεδρος του Εθνικού Κέντρου “Exercise is Medicine-Greece” κ. Μαρία Μαριδάκη και η κ. Φλώρα Ζαράνη, μέλος του Εθνικού κέντρου και Συντονίστρια της Ομάδας Εργασίας “Προαγωγή της Άσκησης στην Εκπαίδευση”.

Μπορείτε να δείτε στιγμιότυπα της εκδήλωσης:

   

Διεπιστημονική Εκπαιδευτική Ημερίδα: “Προηγμένη τεχνολογία & αποκατάσταση: Από την έρευνα στην κλινική πράξη”

Η Ελληνική Εταιρεία Εργοσπιρομετρίας, Άσκησης και Αποκατάστασης σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο “Exercise is Medicine – Greece” διοργανώνει τη Διεπιστημονική Εκπαιδευτική Ημερίδα με τίτλο “Προηγμένη τεχνολογία & αποκατάσταση: Από την έρευνα στην κλινική πράξη”, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 16 Μαϊου 2026 στο Εθνικό Κέντρο Αποκατάστασης.

Η συμμετοχή στην Ημερίδα είναι δωρεάν.

Μπορείτε να δείτε το Πρόγραμμα της Ημερίδας ΕΔΩ

Οφέλη της συστηματικής άσκησης στην εργασιακή ικανότητα και την ποιότητα ζωής εργαζομένων με μεταβολικό σύνδρομο και σοβαρή κατάθλιψη

Η μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και οι διαταραχές άγχους συνδέονται με μειωμένη παραγωγικότητα, πρόωρη συνταξιοδότηση και αυξημένο αριθμό ημερών απουσίας από την εργασία λόγω ασθένειας. Αυτές οι συσχετίσεις ισχύουν επίσης για τους ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο. Και στις δύο περιπτώσεις, η άσκηση αποτελεί γενικά συνιστώμενο μέρος των σύνθετων ακολουθούμενων θεραπειών. Ωστόσο, για τα άτομα με μεταβολικό σύνδρομο, στα οποία η κατάθλιψη και το άγχος είναι πιο σοβαρά, τα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα της άσκησης είναι περιορισμένα. Σχετική μελέτη διερεύνησε την επίδραση προγράμματος άσκησης (150 λεπτών την εβδομάδα) συνολικής διάρκειας 6 μηνών σε 314 εργαζόμενους εταιρειών (ηλικίας 48 ± 8 ετών), οι οποίοι είχαν διαγνωσμένο μεταβολικό σύνδρομο. Τα αποτελέσματά της έδειξαν ότι η συστηματική άσκηση είχε τις ισχυρότερες θετικές επιδράσεις στην αυτοεκτιμώμενη εργασιακή ικανότητα στους εργαζόμενους με μεταβολικό σύνδρομο που είχαν ήπια έως σοβαρή κατάθλιψη και άγχος. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι τα προγράμματα άσκησης που παρέχονται σε εργαζόμενους με μεταβολικό σύνδρομο όχι μόνο μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης νόσων, αλλά μπορούν επίσης να μειώσουν το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης και της δαπάνες των εργοδοτών που προκύπτουν από το μεταβολικό σύνδρομο και τις συνοδές ψυχικές διαταραχές.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Haufe S, Kahl KG, Kerling A, Protte G, Bayerle P, Stenner HT, Rolff S, Sundermeier T, Eigendorf J, Kück M, Hanke AA, Keller-Varady K, Ensslen R, Nachbar L, Lauenstein D, Böthig D, Terkamp C, Stiesch M, Hilfiker-Kleiner D, Haverich A and Tegtbur U (2020). Employers with Metabolic Syndrome and Increased Depression/Anxiety Severity Profit Most from Structured Exercise Intervention for Work Ability and Quality of Life. Front. Psychiatry 11:562.

 

Οφέλη της συστηματικής άσκησης στην εργασιακή ικανότητα και την ποιότητα ζωής εργαζομένων με μεταβολικό σύνδρομο και σοβαρή κατάθλιψη

Η μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και οι διαταραχές άγχους συνδέονται με μειωμένη παραγωγικότητα, πρόωρη συνταξιοδότηση και αυξημένο αριθμό ημερών απουσίας από την εργασία λόγω ασθένειας. Αυτές οι συσχετίσεις ισχύουν επίσης για τους ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο. Και στις δύο περιπτώσεις, η άσκηση αποτελεί γενικά συνιστώμενο μέρος των σύνθετων ακολουθούμενων θεραπειών. Ωστόσο, για τα άτομα με μεταβολικό σύνδρομο, στα οποία η κατάθλιψη και το άγχος είναι πιο σοβαρά, τα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα της άσκησης είναι περιορισμένα. Σχετική μελέτη διερεύνησε την επίδραση προγράμματος άσκησης (150 λεπτών την εβδομάδα) συνολικής διάρκειας 6 μηνών σε 314 εργαζόμενους εταιρειών (ηλικίας 48 ± 8 ετών), οι οποίοι είχαν διαγνωσμένο μεταβολικό σύνδρομο. Τα αποτελέσματά της έδειξαν ότι η συστηματική άσκηση είχε τις ισχυρότερες θετικές επιδράσεις στην αυτοεκτιμώμενη εργασιακή ικανότητα στους εργαζόμενους με μεταβολικό σύνδρομο που είχαν ήπια έως σοβαρή κατάθλιψη και άγχος. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι τα προγράμματα άσκησης που παρέχονται σε εργαζόμενους με μεταβολικό σύνδρομο όχι μόνο μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης νόσων, αλλά μπορούν επίσης να μειώσουν το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης και της δαπάνες των εργοδοτών που προκύπτουν από το μεταβολικό σύνδρομο και τις συνοδές ψυχικές διαταραχές.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

 

Οξείες επιδράσεις πρωτοκόλλων ποδηλάτησης στη γνωστική λειτουργία ασθενών με ήπια γνωστική διαταραχή

Η σωματική άσκηση έχει αναδειχθεί ως μια πολλά υποσχόμενη μη φαρμακολογική παρέμβαση για τη γνωστική δυσλειτουργία, ωστόσο η πιο αποτελεσματική μορφή άσκησης παραμένει αδιευκρίνιστη. Πολύ πρόσφατη μελέτη που πραγματοποιήθηκε από μέλη του Εθνικού Κέντρου “Exercise is Medicine-Greece” είχε ως στόχο να συγκρίνει τις οξείες επιδράσεις δύο πρωτοκόλλων άσκησης με ποδήλατο, διαλειμματικής μορφής υψηλής ταχύτητας έναντι συνεχόμενης ποδηλάτησης μέτριας έντασης, στη γνωστική και εκτελεστική απόδοση ασθενών με ήπια γνωστική διαταραχή. Δεκαεπτά ασθενείς (10 γυναίκες και 7 άνδρες, ηλικίας 65,5 ± 8,85 έτη) με διάγνωση ήπιας γνωστικής διαταραχής ή νόσου Αλτσχάιμερ σε πρώιμο στάδιο συμμετείχαν, με τυχαία σειρά, σε τρεις διαφορετικές συνθήκες: συνεχόμενης ποδηλάτησης, διαλειμματικής ποδηλάτησης υψηλής ταχύτητας/χαμηλής αντίστασης, και συνθήκη ελέγχου (χωρίς άσκηση). Οι γνωστικές παράμετροι αξιολογήθηκαν αμέσως πριν και μετά την ολοκλήρωση της κάθε συνθήκης. Τα ευρήματα της μελέτης ανέδειξαν ότι, μία μεμονωμένη συνεδρία διαλειμματικής ποδηλάτησης υψηλής ταχύτητας βελτίωσε τη συνολική γνωστική λειτουργία, τις εκτελεστικές λειτουργίες και τη σημασιολογική ευχέρεια ασθενών με ήπια γνωστική διαταραχή, επιτυγχάνοντας μεγαλύτερη βελτίωση σε σύγκριση με τη συνεχόμενη αερόβια άσκηση ή τη συνθήκη ελέγχου. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν τη δυνατότητα αξιοποίησης της διαλειμματικής ποδηλάτησης υψηλής ταχύτητας/χαμηλής αντίστασης ως αποτελεσματικής μη φαρμακολογικής παρέμβασης για την άμεση βελτίωση της γνωστικής απόδοσης ηλικιωμένων με ήπια γνωστική διαταραχή.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – Παγκόσμια Ημέρα Υγείας

Η σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Υγείας 2026 επικεντρώνεται στο θέμα “Μαζί για την υγεία: Στεκόμαστε στο πλευρό της επιστήμης”, τονίζοντας τη δύναμη της επιστημονικής συνεργασίας και τον κρίσιμο ρόλο των τεκμηριωμένων λύσεων στον τομέα της υγείας, συμπεριλαμβανομένης της σωματικής άσκησης, στην οικοδόμηση ενός πιο υγιούς μέλλοντος. Στο πλαίσιο αυτό, το παγκόσμιο κίνημα EXERCISE IS MEDICINE® αποτελεί θεμελιώδη, μη φαρμακολογική παρέμβαση για την πρόληψη και θεραπεία χρόνιων παθήσεων και βασικά στοιχεία του επισημαίνονται με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Υγείας. Συγκεκριμένα, η εκστρατεία “Μαζί για την υγεία: Στεκόμαστε στο πλευρό της επιστήμης” 2026 καλεί τις κυβερνήσεις και τους πολίτες να υιοθετήσουν προσεγγίσεις βασισμένες σε επιστημονικά στοιχεία για την προστασία της υγείας. Αυτό σημαίνει την υιοθέτηση προγραμμάτων συστηματικής άσκησης που έχουν σχεδιαστεί από τους ειδικούς επιστήμονες και για τα οποία επιστημονικά στοιχεία έχουν αποδείξει ότι αυξάνουν τη μακροζωία και τη ποιότητα ζωής. Έτσι, το κίνημα EXERCISE IS MEDICINE® αποσκοπεί στην ενσωμάτωση της αξιολόγησης των επιπέδων σωματικής δραστηριότητας και της συνταγογράφησης της άσκησης ως μέρους της υγειονομικής περίθαλψης, γεφυρώνοντας το κενό μεταξύ της κλινικής πρακτικής και της σωματικής ευρωστίας των πολιτών. Η φετινή εκστρατεία “Μαζί για την υγεία: Στεκόμαστε στο πλευρό της επιστήμης” ενθαρρύνει τους πολίτες να κάνουν τη σωματική δραστηριότητα καθημερινή τους συνήθεια, με στόχο να «κινούνται περισσότερο, για να αισθάνονται καλύτερα».

Διαβάστε περισσότερα εδώ:

https://www.who.int/campaigns/world-health-day/2026

Σχέση μεταξύ της βιομηχανικής της βάδισης εφήβων με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος και της συμμετοχής τους σε σωματικές δραστηριότητες

Οι έφηβοι με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος σπάνια πληρούν τις κατευθυντήριες οδηγίες για σωματική δραστηριότητα, με αποτέλεσμα να μην αποκομίζουν τα σχετικά οφέλη για την υγεία. Παρόλο που υπάρχουν πολλά άλλα εμπόδια, η μη φυσιολογική βιομηχανική της βάδισης θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τη συμμετοχή αυτών των ατόμων σε σωματικές δραστηριότητες. Σχετική μελέτη συνέκρινε το συνολικό μηχανικό έργο του σώματος εφήβων με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος και νευροτυπικών ατόμων μιας ομάδας ελέγχου και διερεύνησε, εάν η βιομηχανική της βάδισης σχετίζεται σημαντικά με τη συμμετοχή σε σωματικές δραστηριότητες. Στη μελέτη συμμετείχαν 25 έφηβοι ηλικίας 13–18 ετών με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος και 17 συνομήλικοι της ομάδας ελέγχου. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι οι έφηβοι με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος έκαναν 9% περισσότερο σωματικό έργο σε σύγκριση με τα άτομα της ομάδας ελέγχου, ενώ η ταχύτητα και το μήκος του διασκελισμού τους αναδείχθηκαν σημαντικοί παράγοντες πρόβλεψης της ελαφριάς και της μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας, καθώς και της συνολικής σωματικής δραστηριότητάς τους. Συνολικά, τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι, παρόλο που οι έφηβοι με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος βάδιζαν καταβάλλοντας σημαντικά μεγαλύτερη προσπάθεια, η σύνθετη μεταβλητή που αφορά ολόκληρο το σώμα δεν σχετίζονταν σημαντικά με τη συμμετοχή σε σωματικές δραστηριότητες. Συμπερασματικά και σε συμφωνία με άλλες έρευνες που καλύπτουν ποικίλους πληθυσμούς και ηλικίες, η συγκεκριμένη μελέτη έδειξε, ότι η ταχύτητα και το μήκος του διασκελισμού αποτελούν δείκτες της συμμετοχής των εφήβων με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος σε σωματικές δραστηριότητες.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

BENNETT, H. J., S. I. RINGLEB, J. BOBZIEN, and J. A. HAEGELE. Are Gait Biomechanics Related to Physical Activity Engagement? An Examination of Adolescents with Autism Spectrum Disorder. Med. Sci. Sports Exerc., Vol. 54, No. 3, pp. 447-455, 2022.

 

 

Σχέση μεταξύ της βιομηχανικής της βάδισης εφήβων με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος και της συμμετοχής τους σε σωματικές δραστηριότητες

Οι έφηβοι με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος σπάνια πληρούν τις κατευθυντήριες οδηγίες για σωματική δραστηριότητα, με αποτέλεσμα να μην αποκομίζουν τα σχετικά οφέλη για την υγεία. Παρόλο που υπάρχουν πολλά άλλα εμπόδια, η μη φυσιολογική βιομηχανική της βάδισης θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τη συμμετοχή αυτών των ατόμων σε σωματικές δραστηριότητες. Σχετική μελέτη συνέκρινε το συνολικό μηχανικό έργο του σώματος εφήβων με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος και νευροτυπικών ατόμων μιας ομάδας ελέγχου και διερεύνησε, εάν η βιομηχανική της βάδισης σχετίζεται σημαντικά με τη συμμετοχή σε σωματικές δραστηριότητες. Στη μελέτη συμμετείχαν 25 έφηβοι ηλικίας 13–18 ετών με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος και 17 συνομήλικοι της ομάδας ελέγχου. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι οι έφηβοι με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος έκαναν 9% περισσότερο σωματικό έργο σε σύγκριση με τα άτομα της ομάδας ελέγχου, ενώ η ταχύτητα και το μήκος του διασκελισμού τους αναδείχθηκαν σημαντικοί παράγοντες πρόβλεψης της ελαφριάς και της μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας, καθώς και της συνολικής σωματικής δραστηριότητάς τους. Συνολικά, τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι, παρόλο που οι έφηβοι με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος βάδιζαν καταβάλλοντας σημαντικά μεγαλύτερη προσπάθεια, η σύνθετη μεταβλητή που αφορά ολόκληρο το σώμα δεν σχετίζονταν σημαντικά με τη συμμετοχή σε σωματικές δραστηριότητες. Συμπερασματικά και σε συμφωνία με άλλες έρευνες που καλύπτουν ποικίλους πληθυσμούς και ηλικίες, η συγκεκριμένη μελέτη έδειξε, ότι η ταχύτητα και το μήκος του διασκελισμού αποτελούν δείκτες της συμμετοχής των εφήβων με διαταραχή του αυτιστικού φάσματος σε σωματικές δραστηριότητες.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ