Ασφάλεια, εφαρμοσιμότητα και αποδοχή της εξατομικευμένης άσκησης σε άτομα με πολλαπλούν μυέλωμα (s)

Η υψηλή συχνότητα συμπτωμάτων που σχετίζονται με τη νόσο και τη θεραπεία ατόμων με πολλαπλούν μυέλωμα, όπως οι οστικές αλλοιώσεις, δημιουργούν αβεβαιότητα σχετικά με την ασφάλεια της άσκησης σε αυτούς τους ασθενείς. Πρόσφατη έρευνα προσδιόρισε την ασφάλεια, εφαρμοσιμότητα και την αποδοχή ενός εξατομικευμένου προγράμματος αερόβιας άσκησης υψηλής έντασης και άσκησης με αντιστάσεις σε άτομα με πολλαπλούν μυέλωμα, ανεξαρτήτως σταδίου της νόσου. Οι συνεδρίες άσκησης επιβλέπονταν δύο φορές την εβδομάδα από διαπιστευμένους φυσιολόγους της άσκησης, με μία επιπλέον συνεδρία χωρίς επίβλεψη, για 12 εβδομάδες.

Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα αερόβιας άσκησης υψηλής έντασης, αντιστάσεων και πρόσκρουσης είναι ασφαλές και αποδεκτό, όπως επίσης και εφαρμόσιμο υπό ορισμένα μέτρα, σε τα άτομα με πολλαπλούν μυέλωμα. Η τήρηση των συνταγογραφούμενων πρωτοκόλλων άσκησης περιορίστηκε από τις συννοσηρότητες και τα συμπτώματα της νόσου και, για αυτό, στρατηγικές για τη βελτίωση της τήρησης της άσκησης χωρίς επίβλεψη είναι απαραίτητες σε αυτόν τον κλινικό πληθυσμό.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο: –>Safety,_feasibility,_and_acceptability

NICOL, J. L., B. J. CUNNINGHAM, C. WOODROW, K. N. ADLARD, Z. E.PAPINCZAK, R. R. SPENCE, A. N. BOYTAR, P. MOLLEE, N. WEBER, A. J. NICOL,   M. M. HILL, and T. L. SKINNER. Safety, Feasibility, and Acceptability of a Multisite Individualized Exercise Intervention for People with Multiple Myeloma. Med. Sci. Sports Exerc., Vol. 55, No. 12, pp. 2214-2227, 2023.

Ασφάλεια, εφαρμοσιμότητα και αποδοχή της εξατομικευμένης άσκησης σε άτομα με πολλαπλούν μυέλωμα

Η υψηλή συχνότητα συμπτωμάτων που σχετίζονται με τη νόσο και τη θεραπεία ατόμων με πολλαπλούν μυέλωμα, όπως οι οστικές αλλοιώσεις, δημιουργούν αβεβαιότητα σχετικά με την ασφάλεια της άσκησης σε αυτούς τους ασθενείς. Πρόσφατη έρευνα προσδιόρισε την ασφάλεια, εφαρμοσιμότητα και την αποδοχή ενός εξατομικευμένου προγράμματος αερόβιας άσκησης υψηλής έντασης και άσκησης με αντιστάσεις σε άτομα με πολλαπλούν μυέλωμα, ανεξαρτήτως σταδίου της νόσου. Οι συνεδρίες άσκησης επιβλέπονταν δύο φορές την εβδομάδα από διαπιστευμένους φυσιολόγους της άσκησης, με μία επιπλέον συνεδρία χωρίς επίβλεψη, για 12 εβδομάδες.

Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα αερόβιας άσκησης υψηλής έντασης, αντιστάσεων και πρόσκρουσης είναι ασφαλές και αποδεκτό, όπως επίσης και εφαρμόσιμο υπό ορισμένα μέτρα, σε τα άτομα με πολλαπλούν μυέλωμα. Η τήρηση των συνταγογραφούμενων πρωτοκόλλων άσκησης περιορίστηκε από τις συννοσηρότητες και τα συμπτώματα της νόσου και, για αυτό, στρατηγικές για τη βελτίωση της τήρησης της άσκησης χωρίς επίβλεψη είναι απαραίτητες σε αυτόν τον κλινικό πληθυσμό.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο: ΕΔΩ

Σωματική δραστηριότητα στην εγκυμοσύνη: έχει σημασία αν γίνεται κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου ή της εργασίας;

Η σωματική δραστηριότητα συνιστάται από τις κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες για τις έγκυες γυναίκες, ωστόσο υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα για τη σωματική δραστηριότητα κατά την επαγγελματική απασχόληση των εγκύων. Πολύ πρόσφατη μελέτη εξέτασε τις πιθανές σχέσεις μεταξύ της σωματικής δραστηριότητας που πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου ή της εργασίας και της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP) στο αίμα εγκύων γυναικών, ενός δείκτη κινδύνου για δυσμενείς εκβάσεις της εγκυμοσύνης. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η σωματική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια της εργασίας συσχετίστηκε θετικά με τα επίπεδα της CRP κατά το πρώτο τρίμηνο, ιδίως ως προς την ορθοστασία/περπάτημα ή το γρήγορο περπάτημα, ανεξάρτητα από τη μεταφορά πραγμάτων. Αντίθετα, η σωματική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου συσχετίστηκε αρνητικά με τα επίπεδα της CRP στο δεύτερο και το τρίτο τρίμηνο της κύησης. Συμπερασματικά, περισσότερη έρευνα χρειάζεται σχετικά με τις επιπτώσεις υγείας της σωματικής δραστηριότητας που πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής απασχόλησης των εγκύων και στις σχετικές κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να εξετασθεί το ενδεχόμενο δυσμενούς επίδρασης αυτής στις έγκυες γυναίκες.

 

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο: ΕΔΩ

LIU, X., L. CHEN, J. LI, A. HOLTERMANN, R. LU, A. BIRUKOV, N. L. WEIR, M. Y. TSAI, and C. ZHANG. Physical Activity and High-Sensitivity C-Reactive Protein in Pregnancy: Does It Matter during Leisure or Work? Med. Sci. Sports Exerc., Vol.  56, No. 1, pp. 110-117, 2024.

 

 

Σωματική δραστηριότητα στην εγκυμοσύνη: έχει σημασία αν γίνεται κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου ή της εργασίας;

Η σωματική δραστηριότητα συνιστάται από τις κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες για τις έγκυες γυναίκες, ωστόσο υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα για τη σωματική δραστηριότητα κατά την επαγγελματική απασχόληση των εγκύων. Πολύ πρόσφατη μελέτη εξέτασε τις πιθανές σχέσεις μεταξύ της σωματικής δραστηριότητας που πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου ή της εργασίας και της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP) στο αίμα εγκύων γυναικών, ενός δείκτη κινδύνου για δυσμενείς εκβάσεις της εγκυμοσύνης. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η σωματική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια της εργασίας συσχετίστηκε θετικά με τα επίπεδα της CRP κατά το πρώτο τρίμηνο, ιδίως ως προς την ορθοστασία/περπάτημα ή το γρήγορο περπάτημα, ανεξάρτητα από τη μεταφορά πραγμάτων. Αντίθετα, η σωματική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου συσχετίστηκε αρνητικά με τα επίπεδα της CRP στο δεύτερο και το τρίτο τρίμηνο της κύησης. Συμπερασματικά, περισσότερη έρευνα χρειάζεται σχετικά με τις επιπτώσεις υγείας της σωματικής δραστηριότητας που πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής απασχόλησης των εγκύων και στις σχετικές κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να εξετασθεί το ενδεχόμενο δυσμενούς επίδρασης αυτής στις έγκυες γυναίκες.

 

 

Διαβάστε το πλήρες άρθρο: ΕΔΩ

 

 

 

Επίδραση της επιβλεπόμενης αερόβιας άσκησης της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης στη νεογνική καρδιακή λειτουργία (s)

Πολύ πρόσφατη μελέτη αξιολόγησε την επίδραση της επιβλεπόμενης, συνιστώμενης αερόβιας άσκησης της εγκύου στην καρδιακή λειτουργία του βρέφους σε ηλικία 1 μηνός. Έγκυες γυναίκες κατανεμήθηκαν τυχαία είτε στην ομάδα αερόβιας άσκησης, που ακολουθούσε 150 λεπτά επιβλεπόμενης αερόβιας άσκησης μέτριας έντασης την εβδομάδα για τουλάχιστον 24 εβδομάδες, είτε στην ομάδα μη άσκησης, που συμμετείχε σε τεχνικές χαλάρωσης 150 λεπτά την εβδομάδα. Πραγματοποιήθηκε υπερηχοκαρδιογράφημα των νεογέννητων (ενός μηνός) βρεφών για την αξιολόγηση της βρεφικής καρδιακής λειτουργίας.

Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η προγεννητική αερόβια άσκηση της εγκύου είχε αντιστρόφως ανάλογη σχέση με την καρδιακή συχνότητα ηρεμίας του βρέφους ανεξαρτήτως του φύλου του. Επίσης, το κλάσμα εξώθησης των βρεφών συσχετίστηκε θετικά με το βαθμό συμμετοχής της μητέρας στην άσκηση. Επιπλέον, τα βρέφη υπέρβαρων/παχύσαρκων μητέρων που ασκούνταν αερόβια είχαν αυξημένη κλασματική βράχυνση (fractional shortening). Συμπερασματικά, τα ευρήματα της μελέτης καταδεικνύουν ότι οι γυναίκες που συμμετέχουν σε άσκηση κατά το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης τους μπορεί να αποκτήσουν βρέφη με βελτιωμένη καρδιακή λειτουργία στην ηλικία ενός μηνός. Είναι δε σημαντικό, ότι τα ευεργετικά αποτελέσματα στην καρδιακή λειτουργία ήταν περαιτέρω ενισχυμένα στα βρέφη που γεννήθηκαν από υπέρβαρες/παχύσαρκες μητέρες.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο: –>influence_of_supervised_maternal_aerobic_exercise.5

MAY, L. E., S. MCDONALD, C. STEWART, E. NEWTON, C. ISLER, D. STEED, L. A. SARNO, G. A. KELLEY, L. CHASAN-TABER, D. KUEHN, B. R. ALLMAN-TUCKER, C. STROM, A. CLAIBORNE, and X. FANG. Influence of Supervised Maternal Aerobic Exercise during Pregnancy on 1-Month-OldNeonatal Cardiac Function andOutflow:APilotStudy. Med. Sci. Sports Exerc.,Vol. 55,No. 11, pp. 1977-1984, 2023

Επίδραση της επιβλεπόμενης αερόβιας άσκησης της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης στη νεογνική καρδιακή λειτουργία

Πολύ πρόσφατη μελέτη αξιολόγησε την επίδραση της επιβλεπόμενης, συνιστώμενης αερόβιας άσκησης της εγκύου στην καρδιακή λειτουργία του βρέφους σε ηλικία 1 μηνός. Έγκυες γυναίκες κατανεμήθηκαν τυχαία είτε στην ομάδα αερόβιας άσκησης, που ακολουθούσε 150 λεπτά επιβλεπόμενης αερόβιας άσκησης μέτριας έντασης την εβδομάδα για τουλάχιστον 24 εβδομάδες, είτε στην ομάδα μη άσκησης, που συμμετείχε σε τεχνικές χαλάρωσης 150 λεπτά την εβδομάδα. Πραγματοποιήθηκε υπερηχοκαρδιογράφημα των νεογέννητων (ενός μηνός) βρεφών για την αξιολόγηση της βρεφικής καρδιακής λειτουργίας.

Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η προγεννητική αερόβια άσκηση της εγκύου είχε αντιστρόφως ανάλογη σχέση με την καρδιακή συχνότητα ηρεμίας του βρέφους ανεξαρτήτως του φύλου του. Επίσης, το κλάσμα εξώθησης των βρεφών συσχετίστηκε θετικά με το βαθμό συμμετοχής της μητέρας στην άσκηση. Επιπλέον, τα βρέφη υπέρβαρων/παχύσαρκων μητέρων που ασκούνταν αερόβια είχαν αυξημένη κλασματική βράχυνση (fractional shortening). Συμπερασματικά, τα ευρήματα της μελέτης καταδεικνύουν ότι οι γυναίκες που συμμετέχουν σε άσκηση κατά το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης τους μπορεί να αποκτήσουν βρέφη με βελτιωμένη καρδιακή λειτουργία στην ηλικία ενός μηνός. Είναι δε σημαντικό, ότι τα ευεργετικά αποτελέσματα στην καρδιακή λειτουργία ήταν περαιτέρω ενισχυμένα στα βρέφη που γεννήθηκαν από υπέρβαρες/παχύσαρκες μητέρες.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο: ΕΔΩ

Η διαδικτυακή συστηματική άσκηση αυξάνει την προσκόλληση στη σωματική δραστηριότητα σε άνδρες με παχυσαρκία

Πρόσφατα δημοσιευμένη μελέτη εξέτασε την τήρηση των κατευθυντήριων οδηγιών εβδομαδιαίας σωματικής δραστηριότητας (δηλ., ≥150 λεπτά αερόβιων δραστηριοτήτων μέτριας έως υψηλής έντασης και δύο ή περισσότερες συνεδρίες άσκησης μυϊκής ενδυνάμωσης), καθώς και παραμέτρους υγείας σε άνδρες με παχυσαρκία κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, και ειδικότερα 46 εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση ενός διαδικτυακού προγράμματος συνδυαστικής άσκησης (αερόβιας και μυϊκής ενδυνάμωσης) διάρκειας 12 εβδομάδων. Εξήντα παχύσαρκοι άνδρες κατανεμήθηκαν τυχαία στην ομάδα παρέμβασης (n = 30) ή στην ομάδα ελέγχου (n = 30), με την πρώτη ομάδα να ακολουθεί το διαδικτυακό πρόγραμμα τακτικής άσκησης τρεις φορές την εβδομάδα, ενώ στην ομάδα ελέγχου υποδείχθηκε ιστότοπος που τους βοηθούσε στην επίτευξη των κατευθυντήριων οδηγιών. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η ομάδα παρέμβασης είχε σημαντικά υψηλότερη συμμόρφωση στις κατευθυντήριες οδηγίες για σωματική δραστηριότητα έναντι της ομάδας ελέγχου. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές σε παραμέτρους υγείας (π.χ., σωματική σύσταση) μεταξύ των συμμετεχόντων στις δύο ομάδες. Συμπερασματικά, το προτεινόμενο πρόγραμμα αύξησε τη συμόρφωση παχύσαρκων ανδρών στις συστάσεις για σωματική δραστηριότητα μετά από περίπου ένα έτος, ωστόσο περισσότερες μελέτες χρειάζονται για να αναδειχθεί πώς θα μπορούσαν να βελτιωθούν και οι δείκτες υγείας σε αυτόν τον πληθυσμό, όταν ακολουθεί ένα διαδικτυακό πρόγραμμα συστηματικής άσκησης.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο:ΕΔΩ

KESHAVARZ, M., M. SÉNÉCHAL, and D. R. BOUCHARD. Online Circuit Training Increases Adherence to Physical Activity: A Randomized Controlled Trial of Men with Obesity. Med. Sci. Sports Exerc., Vol. 55, No. 12, pp. 2308-2315, 2023.

 

Η διαδικτυακή συστηματική άσκηση αυξάνει την προσκόλληση στη σωματική δραστηριότητα σε άνδρες με παχυσαρκία

Πρόσφατα δημοσιευμένη μελέτη εξέτασε την τήρηση των κατευθυντήριων οδηγιών εβδομαδιαίας σωματικής δραστηριότητας (δηλ., ≥150 λεπτά αερόβιων δραστηριοτήτων μέτριας έως υψηλής έντασης και δύο ή περισσότερες συνεδρίες άσκησης μυϊκής ενδυνάμωσης), καθώς και παραμέτρους υγείας σε άνδρες με παχυσαρκία κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, και ειδικότερα 46 εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση ενός διαδικτυακού προγράμματος συνδυαστικής άσκησης (αερόβιας και μυϊκής ενδυνάμωσης) διάρκειας 12 εβδομάδων. Εξήντα παχύσαρκοι άνδρες κατανεμήθηκαν τυχαία στην ομάδα παρέμβασης (n = 30) ή στην ομάδα ελέγχου (n = 30), με την πρώτη ομάδα να ακολουθεί το διαδικτυακό πρόγραμμα τακτικής άσκησης τρεις φορές την εβδομάδα, ενώ στην ομάδα ελέγχου υποδείχθηκε ιστότοπος που τους βοηθούσε στην επίτευξη των κατευθυντήριων οδηγιών. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η ομάδα παρέμβασης είχε σημαντικά υψηλότερη συμμόρφωση στις κατευθυντήριες οδηγίες για σωματική δραστηριότητα έναντι της ομάδας ελέγχου. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές σε παραμέτρους υγείας (π.χ., σωματική σύσταση) μεταξύ των συμμετεχόντων στις δύο ομάδες. Συμπερασματικά, το προτεινόμενο πρόγραμμα αύξησε τη συμόρφωση παχύσαρκων ανδρών στις συστάσεις για σωματική δραστηριότητα μετά από περίπου ένα έτος, ωστόσο περισσότερες μελέτες χρειάζονται για να αναδειχθεί πώς θα μπορούσαν να βελτιωθούν και οι δείκτες υγείας σε αυτόν τον πληθυσμό, όταν ακολουθεί ένα διαδικτυακό πρόγραμμα συστηματικής άσκησης.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο: ΕΔΩ

 

 

Επίδραση της σωματικής άσκησης στο χρόνιο σύνδρομο COVID (s)

Ο αριθμός των ατόμων που βιώνουν συμπτώματα μετά τη νόσο του κορονοϊού 2019 (COVID-19), δηλ. χρόνιο σύνδρομο COVID, συνεχίζει να αυξάνεται παγκοσμίως. Ωστόσο, η αιτιολογία και η θεραπεία του χρόνιου συνδρόμου COVID παραμένουν ασαφείς. Η σωματική άσκηση φαίνεται να αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη στρατηγική για το σύνδρομο αυτό και πρόσφατη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση εξέτασε αναλυτικότερα τις θεραπευτικές επιδράσεις της άσκησης σε αυτή την κλινική οντότητα.

Eίκοσι τρεις μελέτες αναλύθηκαν, συμπεριλαμβάνοντας 1.579 ασθενείς με COVID-19 (752 γυναίκες). Η σωματική άσκηση έδειξε ευεργετικά αποτελέσματα στα συμπτώματα που σχετίζονται με το χρόνιο σύνδρομο COVID, όπως δύσπνοια, κόπωση και κατάθλιψη, καθώς και στη δοκιμασία βάδισης 6 λεπτών, στον βίαια εκπνεόμενο όγκο σε 1 δευτερόλεπτο/βίαιη ζωτική χωρητικότητα και στην ποιότητα ζωής των ατόμων με COVID-19. Συμπερασματικά, η σωματική άσκηση μπορεί να αποτελέσει μια δυνητική θεραπευτική στρατηγική έναντι του χρόνιου συνδρόμου COVID και να εφαρμοστεί ως συνήθης κλινική πρακτική σε άτομα που έχουν αναρρώσει από COVID-19. Ωστόσο, εξατομικευμένα προγράμματα άσκησης και τα αποτελέσματά τους σε συγκεκριμένους τύπους του εν λόγω συνδρόμου χρειάζεται να διερευνηθούν περαιτέρω με μελέτες μεγαλύτερης κλίμακας.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο: –>  effect_of_physical_exercise_based_rehabilitation.17

ZHENG, C., X.-K. CHEN, C. H.-P. SIT, X. LIANG, M.-H. LI, A. C.-H. MA, and S. H.-S. WONG. Effect of Physical Exercise–Based Rehabilitation on Long COVID: A Systematic Review and Meta-analysis. Med. Sci. Sports Exerc., Vol. 56, No. 1, pp. 143-154, 2024.