Σε ρυθμούς διοργάνωσης του International Conference
“Exercise is Medicine“, 10-12 Οκτωβρίου στην Αθήνα,
το Διοικητικό Συμβούλιο του Εθνικού Κέντρου
“Exercise is Medicine – Greece”
εύχεται σε εσάς και τους αγαπημένους σας καλό καλοκαίρι,
με υγεία και άσκηση!
Το Εθνικό Κέντρο “Exercise is Medicine–Greece”, συνεπές προς το όραμά του για την ανάδειξη της σημασίας της σωματικής άσκησης και με σύνθημα «Το Exercise is Medicine-Greece… στην κορυφή!» πραγματοποίησε συμβολική ανάβαση στον Όλυμπο, στις 4–6 Ιουλίου 2025.
Στόχος της δράσης ήταν η ανάβαση στην υψηλότερη κορυφή της Ελλάδας, τον Μύτικα, στα 2.918 μέτρα! Η ομάδα που έφερε εις πέρας με επιτυχία το δύσκολο αυτό εγχείρημα αποτελούνταν από τον πρόεδρο του Εθνικού Κέντρου κ. Αναστάσιο Φιλίππου, τα μέλη Κωνσταντίνο Σεντούκα και Ματίνα Κουτρουμπή, καθώς και από συνοδοιπόρους που είχαν συμμετάσχει σε προηγούμενες δράσεις – πεζοπορίες του ΕΙΜ-Greece σε βουνά της Αττικής.
Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι συμμετείχαν στη δράση και ιδιαίτερα τον συντονιστή Κωνσταντίνο Σεντούκα και δεσμευόμαστε να επιστρέψουμε σύντομα με μεγαλύτερη συμμετοχή στα μονοπάτια του μυθικού βουνού!
Το Exercise is Medicine-Greece συνεχίζει να σχεδιάζει παρόμοιες δράσεις, καλώντας ακόμη περισσότερους πολίτες να συμμετέχουν και να βιώσουν τη θεραπευτική δύναμη της άσκησης μέσα στη φύση.
Στο πλαίσιο του ετήσιου Παγκόσμιου Συνεδρίου American College of Sport Medicine (ACSM) – Exercise is Medicine (EIM) 2025, που έλαβε χώρα στις 27 – 30 Μαΐου 2025 στην Atlanta-Georgia, USA, πραγματοποιήθηκε η συνάντηση των Εθνικών Κέντρων Exercise is Medicine® από όλο τον κόσμο, στην οποία συμμετείχαν, όπως κάθε χρόνο, εκπρόσωποι-μέλη του ΔΣ του Εθνικού κέντρου ΕΙΜ–Greece και συνολικά 27 εκπρόσωποι από 16 διαφορετικά Εθνικά Κέντρα του Exercise is Medicine®. Στη συνάντηση παρευρέθηκαν η Διευθύνουσα Σύμβουλος (CEO) του ACSM Katie Feltman, καθώς και η νυν και η νέα εκλεγείσα Πρόεδρος του ACSM, Stella Volpe και Carrie Jaworski, αντίστοιχα. Στο πλαίσιο της ίδιας συνάντησης παρουσιάστηκε και η νεοϊδρυθείσα πρωτοβουλία του ACSM «EIM Active Aging Initiative». Η ιδιαίτερα παραγωγική αυτή συνάντηση των Εθνικών Κέντρων Exercise is Medicine® από όλο τον κόσμο διεύρυνε τα κίνητρα και ενίσχυσε τις προσπάθειες όλων για την προαγωγή της σωματικής δραστηριότητας ως αναπόσπαστο μέρος της μέριμνας για την υγεία.
Η άσκηση θεωρείται αναπόσπαστο στοιχείο της καρδιακής αποκατάστασης. Ωστόσο, είναι αναγκαία η προσαρμογή των προγραμμάτων άσκησης με βάση μια αρχική αξιολόγηση της λειτουργικής ικανότητας και λαμβάνοντας υπόψη τόσο τις αερόβιες ασκήσεις όσο και τις ασκήσεις με αντιστάσεις, καθώς και τις διατροφικές και φαρμακολογικές αλληλεπιδράσεις στα άτομα που χρήζουν καρδιακής αποκατάστασης. Η ένταση της άσκησης ενδεχομένως να μην είναι ο πιο κρίσιμος παράγοντας, αλλά, περισσότερο ίσως, η κατάλληλη μορφή και η διάρκεια της άσκησης να είναι το κλειδί για τη βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας και τη μείωση του κινδύνου ενός καρδιακού επεισοδίου. Ειδικότερα, η αερόβια άσκηση ωφελεί τα άτομα με μέτρια έως υψηλή καρδιοαναπνευστική ικανότητα και χαμηλότερη αρτηριακή πίεση, ενώ η άσκηση με αντιστάσεις συνιστάται για άτομα με χαμηλή φυσική κατάσταση και υψηλή αρτηριακή πίεση. Η διαλειμματική άσκηση υψηλής έντασης, αν και ευεργετική, μπορεί να προκαλέσει υψηλότερο φυσιολογικό στρες, που επηρεάζει το μεταβολισμό των λιπιδίων και θα πρέπει να εξετάζεται προσεκτικά για τα άτομα με αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης. Για τη δοσολόγηση/συνταγογράφηση άσκησης, είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψη το πλήρες προφίλ της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας και υγείας, της μυϊκής δύναμης, της αρτηριακής πίεσης και των επιπέδων χοληστερόλης και γλυκόζης σε αυτούς τους ασθενείς. Οι τακτικές επαναξιολογήσεις είναι απαραίτητες για την προσαρμογή της δοσολογίας της άσκησης και τη διασφάλιση της συνεχούς αποτελεσματικότητας των προγραμμάτων άσκησης.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο: ΕΔΩ
GORDON, B.A., E.B. PARR, and M.G. SCHULTZ. Dosing exercise to regulate cardiometabolic risk among people requiring cardiac rehabilitation. Exerc. Sport Sci. Rev., Vol. 53, No. 3, pp. 141–149, 2025.
Η άσκηση θεωρείται αναπόσπαστο στοιχείο της καρδιακής αποκατάστασης. Ωστόσο, είναι αναγκαία η προσαρμογή των προγραμμάτων άσκησης με βάση μια αρχική αξιολόγηση της λειτουργικής ικανότητας και λαμβάνοντας υπόψη τόσο τις αερόβιες ασκήσεις όσο και τις ασκήσεις με αντιστάσεις, καθώς και τις διατροφικές και φαρμακολογικές αλληλεπιδράσεις στα άτομα που χρήζουν καρδιακής αποκατάστασης. Η ένταση της άσκησης ενδεχομένως να μην είναι ο πιο κρίσιμος παράγοντας, αλλά, περισσότερο ίσως, η κατάλληλη μορφή και η διάρκεια της άσκησης να είναι το κλειδί για τη βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας και τη μείωση του κινδύνου ενός καρδιακού επεισοδίου. Ειδικότερα, η αερόβια άσκηση ωφελεί τα άτομα με μέτρια έως υψηλή καρδιοαναπνευστική ικανότητα και χαμηλότερη αρτηριακή πίεση, ενώ η άσκηση με αντιστάσεις συνιστάται για άτομα με χαμηλή φυσική κατάσταση και υψηλή αρτηριακή πίεση. Η διαλειμματική άσκηση υψηλής έντασης, αν και ευεργετική, μπορεί να προκαλέσει υψηλότερο φυσιολογικό στρες, που επηρεάζει το μεταβολισμό των λιπιδίων και θα πρέπει να εξετάζεται προσεκτικά για τα άτομα με αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης. Για τη δοσολόγηση/συνταγογράφηση άσκησης, είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψη το πλήρες προφίλ της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας και υγείας, της μυϊκής δύναμης, της αρτηριακής πίεσης και των επιπέδων χοληστερόλης και γλυκόζης σε αυτούς τους ασθενείς. Οι τακτικές επαναξιολογήσεις είναι απαραίτητες για την προσαρμογή της δοσολογίας της άσκησης και τη διασφάλιση της συνεχούς αποτελεσματικότητας των προγραμμάτων άσκησης.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο: ΕΔΩ
Πολύ πρόσφατη μελέτη διερεύνησε πιθανές κοινές συσχετίσεις της μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας και του χρόνου καθιστικής ζωής με την παχυσαρκία και με παράγοντες καρδιομεταβολικού κινδύνου σε 309 συμμετέχοντες ηλικίας 10-16 ετών. Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν σημαντικές αντίστροφες σχέσεις μεταξύ των επιπέδων μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας και δεικτών παχυσαρκίας. Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες που ανήκαν στην κατηγορία χαμηλών επιπέδων σωματικής δραστηριότητας εμφάνιζαν υψηλότερο δείκτη μάζας σώματος, περιφέρεια οσφύος, λιπώδη μάζα, σωματικό και σπλαχνικό λίπος, σε σύγκριση με εκείνους που ανήκαν στην κατηγορία υψηλών επιπέδων σωματικής δραστηριότητας. Επίσης, η μέτρια έως έντονη σωματική δραστηριότητα συσχετίστηκε αρνητικά με ορισμένους παράγοντες καρδιομεταβολικού κινδύνου, ενώ ο χρόνος καθιστικής ζωής δεν εμφάνισε σημαντικές συσχετίσεις με την παχυσαρκία ή με παράγοντες καρδιομεταβολικού κινδύνου. Συνολικά, αυτή η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη να δοθεί προτεραιότητα στην αύξηση των επιπέδων σωματικής δραστηριότητας στους εφήβους, με σκοπό την υποστήριξη μιας υγιούς σύστασης σώματος και τη βελτίωση της καρδιομεταβολικής τους υγείας. Παρόλο που η καθιστική ζωή δεν συσχετίστηκε σημαντικά με τις ανωτέρω παραμέτρους υγείας, ωστόσο παραμένει σημαντικό να περιοριστούν οι καθιστικές συμπεριφορές, λόγω της πιθανής αρνητικής επίπτωσής τους στην υγεία αργότερα, στην ενήλικη ζωή.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο: ΕΔΩ
SUÁREZ-REYES, M., R. A. BEYL, P. T. KATZMARZYK, and A. E. STAIANO. Joint Associations of Moderate-to-Vigorous Physical Activity and Sedentary Time with Adiposity and Cardiometabolic Risk Factors in Adolescents. Med. Sci. Sports Exerc., Vol. 57, No. 7, pp. 1319-1325, 2025.
Πολύ πρόσφατη μελέτη διερεύνησε πιθανές κοινές συσχετίσεις της μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας και του χρόνου καθιστικής ζωής με την παχυσαρκία και με παράγοντες καρδιομεταβολικού κινδύνου σε 309 συμμετέχοντες ηλικίας 10-16 ετών. Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν σημαντικές αντίστροφες σχέσεις μεταξύ των επιπέδων μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας και δεικτών παχυσαρκίας. Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες που ανήκαν στην κατηγορία χαμηλών επιπέδων σωματικής δραστηριότητας εμφάνιζαν υψηλότερο δείκτη μάζας σώματος, περιφέρεια οσφύος, λιπώδη μάζα, σωματικό και σπλαχνικό λίπος, σε σύγκριση με εκείνους που ανήκαν στην κατηγορία υψηλών επιπέδων σωματικής δραστηριότητας. Επίσης, η μέτρια έως έντονη σωματική δραστηριότητα συσχετίστηκε αρνητικά με ορισμένους παράγοντες καρδιομεταβολικού κινδύνου, ενώ ο χρόνος καθιστικής ζωής δεν εμφάνισε σημαντικές συσχετίσεις με την παχυσαρκία ή με παράγοντες καρδιομεταβολικού κινδύνου. Συνολικά, αυτή η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη να δοθεί προτεραιότητα στην αύξηση των επιπέδων σωματικής δραστηριότητας στους εφήβους, με σκοπό την υποστήριξη μιας υγιούς σύστασης σώματος και τη βελτίωση της καρδιομεταβολικής τους υγείας. Παρόλο που η καθιστική ζωή δεν συσχετίστηκε σημαντικά με τις ανωτέρω παραμέτρους υγείας, ωστόσο παραμένει σημαντικό να περιοριστούν οι καθιστικές συμπεριφορές, λόγω της πιθανής αρνητικής επίπτωσής τους στην υγεία αργότερα, στην ενήλικη ζωή.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο: ΕΔΩ
Η μειωμένη φυσική κατάσταση αποτελεί μια πιθανή όψιμη επίπτωση του καρκίνου της παιδικής ηλικίας στους ενήλικες επιβιώσαντες. Πρόσφατη μελέτη διερεύνησε τη μυϊκή δύναμη και αντοχή του κάτω μέρους του σώματος ενηλίκων επιβιωσάντων από καρκίνο της παιδικής ηλικίας και τους συνέκρινε με τον γενικό πληθυσμό, περιγράφοντας τις αλλαγές με την πάροδο του χρόνου και προσδιορίζοντας τους σχετικούς παράγοντες κινδύνου. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 338 ενήλικες επιβιώσαντες με διάμεση ηλικία κατά τη μελέτη τα 34 έτη. Συγχρόνως με την αξιολόγηση της μυϊκής λειτουργικής τους ικανότητας, συλλέχθηκαν πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο ζωής, το ιατρικό ιστορικό και την προηγηθείσα αντικαρκινική θεραπεία των συμμετεχόντων. Τα αποτελέσματα της μελέτης ανέδειξαν μειωμένη μυϊκή δύναμη και αντοχή στο κάτω μέρος του σώματος των επιβιωσάντων ενηλίκων σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό, γεγονός που υποδηλώνει την ανάγκη για συμβουλευτική και εφαρμογή αποτελεσματικών προγραμμάτων άσκησης για τη διατήρηση της λειτουργικότητας, τη βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας και τη μείωση της νοσηρότητας των ενηλίκων επιβιωσάντων από καρκίνο της παιδικής ηλικίας.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο: ΕΔΩ
SLÁMA, T., C. NIGG, R. D. KURMANN, G. M. KUSTER, N. K. POKU, E. SCHELER, C. E. KUEHNI, N. X. VON DER WEID, and C. SCHINDERA. Reduced Lower Body Muscular Strength and Endurance among Adult Survivors of Childhood Cancer. Med. Sci. Sports Exerc., Vol. 57, No. 3, pp. 563-571, 2025.
Η μειωμένη φυσική κατάσταση αποτελεί μια πιθανή όψιμη επίπτωση του καρκίνου της παιδικής ηλικίας στους ενήλικες επιβιώσαντες. Πρόσφατη μελέτη διερεύνησε τη μυϊκή δύναμη και αντοχή του κάτω μέρους του σώματος ενηλίκων επιβιωσάντων από καρκίνο της παιδικής ηλικίας και τους συνέκρινε με τον γενικό πληθυσμό, περιγράφοντας τις αλλαγές με την πάροδο του χρόνου και προσδιορίζοντας τους σχετικούς παράγοντες κινδύνου. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 338 ενήλικες επιβιώσαντες με διάμεση ηλικία κατά τη μελέτη τα 34 έτη. Συγχρόνως με την αξιολόγηση της μυϊκής λειτουργικής τους ικανότητας, συλλέχθηκαν πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο ζωής, το ιατρικό ιστορικό και την προηγηθείσα αντικαρκινική θεραπεία των συμμετεχόντων. Τα αποτελέσματα της μελέτης ανέδειξαν μειωμένη μυϊκή δύναμη και αντοχή στο κάτω μέρος του σώματος των επιβιωσάντων ενηλίκων σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό, γεγονός που υποδηλώνει την ανάγκη για συμβουλευτική και εφαρμογή αποτελεσματικών προγραμμάτων άσκησης για τη διατήρηση της λειτουργικότητας, τη βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας και τη μείωση της νοσηρότητας των ενηλίκων επιβιωσάντων από καρκίνο της παιδικής ηλικίας.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο: ΕΔΩ
Η εναλλαγή αερόβιας άσκησης με άσκηση αντιστάσεων βελτιώνει την οστική πυκνότητα και τα επίπεδα ιρισίνης σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες
Η ιρισίνη αποτελεί μυοκίνη που παράγεται κατά την άσκηση ως απόκριση στη συστολή των μυών και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αλληλεπίδραση μεταξύ οστών και μυών. Πολύ πρόσφατη μελέτη διερεύνησε την ενδεχόμενη σχέση μεταξύ των μακροχρόνιων ασκησιογενών απόκρισεων της ιρισίνης και της σωματικής σύστασης και οστικής πυκνότητας σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Στη μελέτη συμμετείχαν 29 γυναίκες ηλικίας 62,7 ± 3,9 ετών χωρίς συνήθειες τακτικής σωματικής άσκησης, οι οποίες έλαβαν μέρος σε ένα πρόγραμμα εναλλασσόμενης αερόβιας άσκησης και άσκησης με αντιστάσεις συνολικής διάρκειας 24 εβδομάδων. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η μακροχρόνια συστηματική άσκηση εναλλασσόμενης μορφής βελτιώνει την οστική πυκνότητα, τη σύσταση του σώματος και τα κυκλοφορούντα επίπεδα ιρισίνης σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και υποδηλώνουν ότι η ιρισίνη μπορεί να διαμεσολαβεί την αλληλεπίδραση μεταξύ οστών και μυών επιφέροντας τη θετική επίδραση της άσκησης στην υγεία των οστών αυτών των γυναικών.
Διαβάστε το πλήρες άρθρο: ΕΔΩ
CHEN, M., Y. ZHANG, X. YU, and Q. ZUO. Alternating Aerobics with Resistance Exercise Improves Bone Density and Circulating Irisin Levels in Postmenopausal Women. Med. Sci. Sports Exerc., Vol. 57, No. 5, pp. 921-931, 2025.