Δεκατρείς (13) γυναίκες με παχυσαρκία συμμετείχαν σε πρόγραμμα απώλειας βάρους (με στόχο τη μείωση του σωματικού τους βάρους κατά 8% – 10%) και στη συνέχεια χωρίστηκαν τυχαιοποιημένα σε δύο ομάδες και ακολούθησαν είτε κατάλληλη δίαιτα διάρκειας 12 εβδομάδων (n = 7),  είτε πρόγραμμα αερόβιας άσκησης ίδιας διάρκειας (n = 6), με στόχο τη διατήρηση του μειωμένου βάρους που είχαν επιτύχει. Η μελέτη ανέδειξε  ότι η σωματική άσκηση ήταν εξίσου αποτελεσματική με τη ρύθμιση της διατροφής  για τη διατήρηση του  βάρους, χωρίς επίσης να παρατηρηθούν διαφορές στην όρεξη ή την πρόσληψη τροφής μεταξύ των γυναικών των δύο ομάδων. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν το σημαντικό ρόλο της σωματικής άσκησης στη μακροχρόνια διατήρηση της απώλειας βάρους.

Διαβάστε το σχετικό άρθρο: Effects_of_Exercise_during_Weight_Loss_Maintenance.5

Η σωματική δραστηριότητα είναι μια δυναμική διαδικασία, περίπλοκη και συχνά ρυθμιζόμενη από την ιδιοσυγκρασία του ατόμου. Πρόσφατη επιστημονική μελέτη εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο τεχνικές που χρησιμοποιούνται στη μηχανική συστημάτων ελέγχου εφαρμόζονται για να βελτιώσουν τη θεωρία και τις παρεμβάσεις σωματικής δραστηριότητας. Οι εξατομικευμένες, προσαρμοστικές παρεμβάσεις συμπεριφοράς που βασίζονται στον προγνωστικό έλεγχο ενός μοντέλου μπορεί να οδηγήσουν σε περισσότερη σωματική δραστηριότητα σε σύγκριση με τις πιο γενικές, συμβατικές παρεμβάσεις.

Είναι ενδιαφέρον να γνωρίζουμε ότι:

• Οι προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται στη μηχανική συστημάτων ελέγχου μπορούν να αποκαλύψουν τον τρόπο με τον οποίο οι συμπεριφορικές παρεμβάσεις επηρεάζουν τη δυναμική της καθημερινής σωματικής δραστηριότητας.
• Εξατομικευμένες παρεμβάσεις συμπεριφοράς μπορούν να αναπτυχθούν, να προσαρμοστούν και να κλιμακωθούν, έτσι ώστε να βελτιώσουν τις θεωρίες συμπεριφοράς υγείας και να αντιμετωπίσουν ανεκπλήρωτες ανάγκες στη δημόσια υγεία.
• Το ενδεχόμενο οι εξατομικευμένες, προσαρμοστικές παρεμβάσεις συμπεριφοράς να είναι αποτελεσματικότερες από τις γενικές παρεμβάσεις αποτελεί ένα ενδιαφέρον πεδίο για περαιτέρω διερεύνηση.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο: Engineering_Person_Specific_Behavioral.4

Πρόσφατη επιστημονική μελέτη ανέδειξε ότι η συνιστώμενη, σύμφωνα με τις  τρέχουσες συστάσεις, άσκηση  για απώλεια βάρους είναι μάλλον ανεπαρκής και, ουσιαστικά, ο εβδομαδιαίος όγκος άσκησης θα πρέπει να πλησιάζει τα 300 λεπτά, προκειμένου να υπερκεραστεί η αντισταθμιστική απόκριση “εξοικονόμησης” περίπου 1.000 θερμίδων ανά εβδομάδα που συνοδεύει την άσκηση, καθώς ο οργανισμός προσπαθεί να αντιμετωπίσει το αρνητικό ενεργειακό ισοζύγιο  που η άσκηση προκαλεί και να διατηρήσει, έτσι, την  ομοιόστασή του. Μεγαλύτερος όγκος άσκησης δεν φαίνεται να επηρεάζει την αντισταθμιστική απόκριση του οργανισμού στο ενεργειακό έλλειμμα που προκαλείται από την άσκηση.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο: Exercise_for_Weight_Loss__Further_Evaluating.22

Ανάλυση επιστημονικών δεδομένων του Πανεπιστημίου της Αϊόβα σε 220 νέους (124 κορίτσια) ηλικίας 17-23 ετών ανέδειξε ότι το προφίλ σωματικής δραστηριότητας που σχετίζεται με τα βέλτιστα αποτελέσματα για την υγεία των οστών είναι άσκηση υψηλής έντασης και όγκου. Η διαφοροποίηση της υγείας των οστών αναλόγως του όγκου της σωματικής δραστηριότητας και της κατανομής της έντασής της υποδηλώνει ότι η ένταση της δραστηριότητας είναι βασικός παράγοντας για την ανάπτυξη της οστικής πυκνότητας, ενώ η σωματική δραστηριότητα αυξημένου όγκου και χαμηλότερης έντασης μπορεί να είναι ευεργετική για τη δομική γεωμετρία του ισχίου.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο: Physical_Activity_for_Bone_Health__How_Much_and_or.7

Η διαλειμματική άσκηση υψηλής έντασης (HIIT) επιβαρύνει το καρδιοαναπνευστικό σύστημα πολύ περισσότερο από τη συνεχόμενη αερόβια άσκηση (continuous training) χωρίς, συγχρόνως, να προκαλεί επιβλαβή αύξηση στη θερμοκρασία  του πυρήνα του σώματος  ατόμων με σκλήρυνση κατά πλάκας, όπως αναδεικνύει σχετική επιστημονική μελέτη.  Συνολικά, τα ευρήματα αυτής της μελέτης τεκμηριώνουν την εφαρμοσιμότητα  και την ασφάλεια της διαλειμματικής άσκησης υψηλής έντασης σε συγκεκριμένες συνθήκες εφαρμογής της  και παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για τη συνταγογράφηση της κατάλληλης άσκησης με σκοπό τη βελτίωση φυσιολογικών και λειτουργικών παραμέτρων των ατόμων με σκλήρυνση κατά πλάκας και κινητικούς περιορισμούς.

Διαβάστε:  https://journals.lww.com/acsm-msse/Fulltext/2019/05000/Acute_High_Intensity_Interval_Exercise_in_Multiple.4.aspx

Εβδομήντα (70) εθελοντές ηλικίας 18 έως 45 ετών που επιβίωσαν από καρκίνο παιδικής ηλικίας συμμετείχαν σε επιστημονική έρευνα που περιελάμβανε πρόγραμμα άσκησης με αντιστάσεις διάρκειας 24 εβδομάδων, με σύγχρονη πρόσληψη συμπληρώματος πρωτεΐνης (21 g πρωτεΐνης ορού γάλακτος καθημερινά), ή άσκηση με αντιστάσεις και πρόσληψη εικονικού συμπληρώματος (σουκρόζης).

Η μελέτη τεκμηριωμένα έδειξε ότι:

·  Η άσκηση με αντιστάσεις σε άτομα που επιβίωσαν από καρκίνο παιδικής ηλικίας είναι εφαρμόσιμη, ασφαλής και αποτελεσματική.

·  Η άσκηση με αντιστάσεις σε συνδυασμό με χορήγηση πρωτεϊνικού συμπληρώματος δεν βρέθηκε να είναι πιο αποτελεσματική στην αύξηση της συνολικής άλιπης μάζας σώματος που προκάλεσε σε αυτόν τον πληθυσμό σε σύγκριση με την άσκηση με αντιστάσεις χωρίς πρόσληψη συμπληρώματος.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο: Protein_Supplementation_and_Resistance_Training_in.2

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Η άσκηση είναι φάρμακο»  έχει υποβληθεί και εγκριθεί από το Υπουργείο Παιδείας και εφαρμόζεται για δεύτερη χρονιά στους μαθητές ΣΤ΄ Δημοτικού και Α΄ Γυμνασίου. Η εφαρμογή του προγράμματος έχει σκοπό την ευαισθητοποίηση των εφήβων για τα οφέλη της άσκησης στην υγεία και απώτερο στόχο τη μείωση της καθιστικής ζωής και την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας και της άσκησης στους νέους μας, αφού είναι γνωστό ότι η άσκηση προάγει τη σωματική, πνευματική και ψυχική υγεία.

Η Δρ. Φλώρα Ζαράνη, υπεύθυνη του προγράμματος, απαντά σε ερωτήσεις του δημοσιογράφου Νίκου Ασλανίδη και περιγράφει την εκπαιδευτική αυτή δράση αλλά και την εικόνα των παιδιών και εφήβων όσον αφορά στην παχυσαρκία και τη σωματική άσκηση.

Συνέντευξη στην εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (Κυριακή, 27/9/2020) της Φλώρας Ζαράνη, Δρ. Βιολογίας, Εργαστήριο Φυσιολογίας, Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ, μέλους του Εθνικού Κέντρου «Η Άσκηση είναι Φάρμακο-Ελλάς».

Διαβάστε το πλήρες άρθρο:  https://www.makthes.gr/i-askisi-einai-farmako-314983

Πρόσφατη επιστημονική μελέτη (COmPLETE-Health Study) σε άτομα ηλικίας 20 έως 91 ετών, που υποβλήθηκαν εθελοντικά σε καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κόπωσης σε κυκλοεργόμετρο,  ορίζει νέα κριτήρια επίτευξης της μέγιστης προσπάθειας, με βάση το μέγιστο πηλίκο ανταλλαγής αερίων (RERmax) και την προβλεπόμενη για την ηλικία μέγιστη καρδιακή συχνότητα. Σύμφωνα με τη μελέτη, τα προτεινόμενα νέα όρια των σχετικών κριτηρίων μειώνουν τον κίνδυνο υποεκτίμησης της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου (VO₂max). Οι χαμηλότερες τιμές αυτών των κριτηρίων θα μπορούσαν να αυξήσουν τα ψευδώς θετικά αποτελέσματα, οδηγώντας στο συμπέρασμα ότι οι συμμετέχοντες έχουν φτάσει στη μέγιστη προσπάθειά τους (VO₂max), ενώ στην πραγματικότητα αυτή δεν έχει επιτευχθεί.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο: New_Data_based_Cutoffs_for_Maximal_Exercise.8