Category: news

Οι τιμές της καρδιακής συχνότητας χρησιμοποιούνται κατά γενικό κανόνα για τον προσδιορισμό της έντασης της άσκησης στον αθλητισμό και την κλινική πρακτική. Ωστόσο, όσο η άσκηση παρατείνεται, μια χρονοεξαρτώμενη διάσταση μεταξύ καρδιακής συχνότητας και μεταβολισμού μπορεί να οδηγήσει σε εσφαλμένη συνταγογράφηση της έντασης της άσκησης. Πρόσφατη έρευνα σε δεκαοκτώ υγιείς μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ηλικίας 54 ± 4 ετών που συμμετείχαν σε επιβλεπόμενο πρόγραμμα άσκησης σε κυκλοεργόμετρο ανέδειξε ότι υπάρχει αναντιστοιχία μεταξύ των βραδέων συνιστωσών της καρδιακής συχνότητας και της μεταβολικής έντασης της άσκησης. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει, ότι κάθε φορά που η άσκηση συνταγογραφείται με βάση την καρδιακή συχνότητα, οι τιμές-στόχοι

Σε σύνολο 947 ενηλίκων με δυσλιπιδαιμία ή προδιαβήτη, οι οποίοι επέλεξαν να συμμετέχουν σε ένα δομημένο πρόγραμμα άσκησης διάρκειας 6 έως 8 μηνών, οι συμμετέχοντες που ολοκλήρωσαν το πρόγραμμα ανήλθαν σε 652, ενώ 295 άτομα αποχώρησαν. Ο συνηθέστερος λόγος αποχώρησης ήταν η έλλειψη χρόνου και η αποχώρηση αυτή έγινε κυρίως κατά τη διάρκεια της αύξησης του όγκου και της έντασης της άσκησης. Τα άτομα που άλλαξαν γνώμη για τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα εγκατέλειψαν νωρίς, πριν από την έναρξη της άσκησης, ενώ τα άτομα που ολοκλήρωσαν το πρόγραμμα ήταν συνεπή και είχαν σταθερή συμμετοχή στις ασκήσεις για διάστημα περισσότερο από

Δεδομένα πρόσφατης επιστημονικής μελέτης καταδεικνύουν ότι η οξεία, υψηλής έντασης διαλειμματική άσκηση ποδηλάτησης τροποποιεί τη φλοιονωτιαία διεγερσιμότητα του μη ασκούμενου άνω άκρου σε υγιή ηλικιωμένα άτομα. Τα αποτελέσματα της μελέτης ανέδειξαν ότι μία μόνο συνεδρία ποδηλάτησης μεταβάλλει τη φλοιονωτιαία (πυραμιδική) διεγερσιμότητα, χωρίς να μεταβάλλει τα ενδοφλοιώδη ή διαημισφαιρικά νευρικά κυκλώματα, σε αντίθεση με προηγούμενες μελέτες σε άτομα νεαρής ηλικίας. Αυτές οι νευροφυσιολογικές επιδράσεις υποδηλώνουν ότι μια μεμονωμένη συνεδρία διαλειμματικής άσκησης υψηλής έντασης μπορεί να επάγει τη νευροπλαστικότητα μέσω της αυξημένης εγκεφαλικής διεγερσιμότητας στον γηρασμένο πληθυσμό. Τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για τη συνταγογράφηση μεμονωμένων συνεδριών άσκησης σε περιβάλλοντα

Στοιχεία από έρευνες που διεξήχθησαν σε οκτώ ανεπτυγμένες χώρες έδειξαν ότι τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας μετρούμενα με φορητές συσκευές κατά το διάστημα 1995 – 2017, έχουν μειωθεί συνολικά, ιδίως στους εφήβους. Η μείωση αυτή ήταν παρόμοια, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, ενώ τα παιδιά ηλικίας κάτω των 11 ετών παρουσίασαν λιγότερες ενδείξεις μεταβολής της σωματικής δραστηριότητας σε σύγκριση με τους εφήβους και τους ενήλικες. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια των 22 ετών της μελέτης παρατηρήθηκε μείωση του αριθμού των ημερησίων βημάτων στους ενήλικες κατά  1.118 βήματα, ενώ οι έφηβοι εμφάνισαν τη μεγαλύτερη μείωση, ανερχόμενη σε 2.278 βήματα ανά ημέρα.

Πρόσφατη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση των σχετικών μελετών έδειξε ότι ο αθλητισμός μπορεί να επηρεάσει θετικά τη σχολική επίδοση παιδιών και εφήβων. Η συμμετοχή σε αθλήματα εντός του σχολικού περιβάλλοντος και σε μέτριο βαθμό θα μπορούσε να βελτιώσει τις επιδόσεις των μαθητών, ιδίως στα μαθηματικά και τις θετικές επιστήμες. Ωστόσο, προκειμένου να υποβληθούν συγκεκριμένες προτάσεις για την ανάπτυξη αντίστοιχων στρατηγικών, χρειάζεται να εκπονηθούν μελέτες υψηλής ποιότητας που να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με την επίδραση της δοσολογίας και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των αθλημάτων στη σχολική επίδοση.   Διαβάστε το πλήρες άρθρο ΕΔΩ

Πρόσφατη μελέτη ανέδειξε ότι τα γενετικώς (προσδιοριζόμενα ως) λιγότερο δραστήρια άτομα διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιομεταβολικών νοσημάτων, γεγονός που μπορεί να εξηγήσει εν μέρει τις συσχετίσεις που έχουν παρατηρηθεί μεταξύ χαμηλής σωματικής δραστηριότητας και υψηλότερου κινδύνου εμφάνισης ασθενειών και θνησιμότητας. Οι ίδιοι κληρονομικοί μηχανισμοί που σχετίζονται με τη φυσική κατάσταση και το μεταβολισμό μπορεί να συνδέονται τόσο με τα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας όσο και με τον κίνδυνο καρδιομεταβολικών παθήσεων. Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν το γεγονός ότι οι ίδιοι γενετικοί παράγοντες μπορούν να τροποποιήσουν τόσο τη συμπεριφορά που σχετίζεται με την υγεία, όπως τη σωματική δραστηριότητα, όσο και τον κίνδυνο εμφάνισης

Η εξακολούθηση των ανεπαρκών επιπέδων σωματικής δραστηριότητας και του καθιστικού τρόπου ζωής, που χαρακτηρίζουν τον γενικό πληθυσμό των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών, υπογραμμίζει την ανάγκη για εφαρμογή εφικτών στρατηγικών άσκησης που ταυτόχρονα βελτιώνουν την καρδιοαναπνευστική ικανότητα και μειώνουν τις επιπτώσεις της καθιστικής καθημερινότητας στην καρδιομεταβολική υγεία. Πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα αναδεικνύουν ότι τα «σνακ» άσκησης – που εδώ ορίζονται ως μεμονωμένες περίοδοι σύντομης, έντονης άσκησης που εκτελούνται πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας – μπορεί να αποτελούν μια τέτοια στρατηγική. Τα «σνακ» άσκησης που περιλαμβάνουν 15-30 δευτερόλεπτα έντονης άσκησης, όπως ποδηλασία ή ανέβασμα σκαλοπατιών, τρεις φορές ημερησίως είναι αποτελεσματικά για τη

Συγκλίνουσες ενδείξεις υποδηλώνουν ότι η άσκηση θα μπορούσε να ενεργοποιήσει διαφορετικές οδούς που τροποποιούν τη δραστηριότητα των αργών κυμάτων κατά τη διάρκεια του ήρεμου ύπνου (non-rapid eye movement sleep), τα οποία έχουν συσχετιστεί με διαδικασίες παγίωσης της μνήμης. Πρόσφατες μελέτες σε ζώα παρέχουν ισχυρές ενδείξεις ότι η χρόνια άσκηση επάγει θετικές αλλαγές στη νευροπλαστικότητα και προστατεύει διαφορετικούς τύπους μνήμης από τις επιπτώσεις μιας μεμονωμένης περιόδου αποστέρησης ύπνου, αλλά όχι από εκείνες ενός συνεχιζόμενου επί μακρόν περιορισμό του ύπνου. Ωστόσο, τα στοιχεία που υποστηρίζουν μια προστατευτική επίδραση της άσκησης έναντι των επιπτώσεων της έλλειψης ύπνου στη μνήμη του ανθρώπου είναι ακόμη