Η καρδιοαναπνευστική ικανότητα ως βιοδείκτης για τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ σε ηλικιωμένους
Η χαμηλή καρδιοαναπνευστική ικανότητα αποτελεί ένα τροποποιήσιμο φυσιολογικό χαρακτηριστικό που συνδέεται με τον κίνδυνο άνοιας, ωστόσο παραμένει άγνωστο εάν η αντικειμενικά μετρημένη μέγιστη επιτευχθείσα πρόσληψη οξυγόνου (VO₂peak) και οι βραχυπρόθεσμες μεταβολές της σωματικής κατάστασης στους ηλικιωμένους σχετίζονται με τη νόσο Αλτσχάιμερ. Πρόσφατη μελέτη διερεύνησε εάν τα αρχικά επίπεδα και οι μεταβολές της VO₂peak σε διάστημα ενός έτους συσχετίζονταν με τον μετέπειτα κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ σε 1.491 συμμετέχοντες χωρίς άνοια, ηλικίας 70–77 ετών. Οι συμμετέχοντες ταξινομήθηκαν ως χαμηλής (<80% της μέσης VO2peak ανά φύλο), μέτριας (80%–99%) ή καλής (≥100%) καρδιοαναπνευστικής ικανότητας. Κατά τη διάρκεια μιας μέσης περιόδου παρακολούθησης 8,7