Category: subscription

Εκτός από τους γνωστούς παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής, η γενετική προδιάθεση διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του καρκίνου του μαστού. Ειδικότερα, η καρδιοαναπνευστική ικανότητα παρουσιάζει αντίστροφη σxέση με τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, ωστόσο δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί εάν η καρδιοαναπνευστική ικανότητα επηρεάζει τη συσχέτιση μεταξύ του πολυγονιδιακού δείκτη κινδύνου (PRS) για καρκίνο του μαστού και της εμφάνισης της νόσου. Πολύ πρόσφατη μελέτη που περιελάμβανε 15.199 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες έδειξε ότι 547 γυναίκες από το σύνολο των συμμετεχουσών ανέπτυξαν καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια μιας μέσης περιόδου παρακολούθησης 10,7 ετών. Η υψηλότερη καρδιοαναπνευστική ικανότητα συσχετίστηκε

Η καρδιοαναπνευστική ικανότητα αποτελεί έναν ολοκληρωμένο δείκτη της φυσιολογικής υγείας, αλλά πώς αυτή η ικανότητα σχετίζεται με διάφορες συνιστώσες της σωματικής σύστασης και με την καρδιομεταβολική υγεία σε ενήλικες του γενικού πληθυσμού παραμένει ασαφές, ειδικά σε άτομα με παχυσαρκία. Η μελέτη Framingham, η οποία αποτελεί προοπτική επιδημιολογική μελέτη ενηλίκων που διαμένουν στην κοινότητα, εκκίνησε το 1948 και στη συνέχεια επεκτάθηκε, ώστε να συμπεριλάβει τα παιδιά των αρχικών ενηλίκων συμμετεχόντων και τους/τις συζύγους των παιδιών τους (2η Γενιά), καθώς και τα εγγόνια τους και τους/τις συζύγους των εγγονιών τους (3η Γενιά). Δεδομένα από 2.647 συμμετέχοντες (53% γυναίκες, μέση ηλικία 54 έτη)

Στα παιδιά (ηλικία: ≤14 ετών) και τους εφήβους (ηλικία: 15–19 ετών), ο καρκίνος παρουσιάζει μεγάλη ετερογένεια και διαφέρει ουσιαστικά από τις κακοήθειες των ενηλίκων. Λόγω των πολυάριθμων επιπλοκών και των λειτουργικών διαταραχών που συνδέονται με τη θεραπεία, είναι αυξανόμενος ο αριθμός των τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών που αξιολογούν τις επιδράσεις των προγραμμάτων άσκησης σε παιδιά και εφήβους που πάσχουν από καρκίνο. Η παρούσα Δήλωση Συναίνεσης Εμπειρογνωμόνων του Αμερικανικού Κολεγίου Αθλητιατρικής (ACSM) είχε σκοπό να διαμορφώσει τις αρχικές κατευθυντήριες οδηγίες άσκησης για παιδιά και εφήβους με καρκίνο. Σύμφωνα με τα πορίσματά της, η άσκηση μπορεί γενικά να πραγματοποιείται με ασφάλεια από αυτόν

Πρόσφατη μελέτη διερεύνησε εάν η σωρευτική σωματική δραστηριότητα (ΣΔ) κατά την νεαρή ηλικία (9–24 έτη), την ενήλικη ζωή (24–48 έτη), ή από την παιδική έως τη μέση ηλικία (9-48 έτη) σχετίζεται με γνωστικές αλλαγές στη μέση ηλικία, και εάν αυτές οι συσχετίσεις διαφέρουν ανάλογα με το φύλο. Η μελέτη χρησιμοποίησε δεδομένα από 1.353 συμμετέχοντες (57% γυναίκες) σε διαχρονική πληθυσμιακή μελέτη, η οποία ξεκίνησε το 1980 στη Φινλανδία. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι τα υψηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής συσχετίστηκαν με μικρότερη μείωση της ικανότητας επεξεργασίας πληροφοριών κατά μέση ηλικία, καθώς και με μικρότερη μείωση

Η παρατεταμένη καθιστική συμπεριφορά συνδέεται με αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία. Ωστόσο, οι συνθήκες στις οποίες λαμβάνει χώρα, ιδίως η διάκριση μεταξύ καθιστικής συμπεριφοράς στην εργασία και στον ελεύθερο χρόνο, καθώς και οι οικονομικές επιπτώσεις της δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς. Πολύ πρόσφατα δημοσιευθείσα μελέτη εξέτασε την έκταση και τις συνθήκες της καθημερινής καθιστικής συμπεριφοράς, καθώς και τη συσχέτισή της με το ετήσιο κόστος υγειονομικής περίθαλψης κατά τη μέση ηλικία. Χρησιμοποιήθηκε δείγμα 7.147 Φινλανδών ενηλίκων κατά το 46 έτος παρακολούθησής τους, ως μέρος μιας μεγάλης διαχρονικής μελέτης που εκκίνησε το έτος 1966. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν μεταξύ των ετών 2012 και 2014 και

Τα οφέλη της άσκησης για την πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων είναι καλά τεκμηριωμένα, ωστόσο οι περισσότεροι ασθενείς δεν καταφέρνουν να υιοθετήσουν ένα πρόγραμμα τακτικής άσκησης, παρά τις συστάσεις των ιατρών τους. Το πρόγραμμα «Exercise is Medicine» αξιοποιεί τις παραπομπές από τους θεράποντες ιατρούς,  ώστε να υποστηρίξει τους ασθενείς στην κοινότητα, μετατρέποντας τις πεποιθήσεις για τα οφέλη της άσκησης σε ευεργετικές συμπεριφορές για τους ασθενείς. Σκοπός πρόσφατης μελέτης ήταν να εξετάσει τις βιοψυχοκοινωνικές και συμπεριφορικές επιδράσεις του προγράμματος  «Exercise is Medicine» σε άτομα με καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου. Οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα παραπέμφθηκαν από τον ιατρό τους μέσω του ηλεκτρονικού ιατρικού φακέλου

Η σωματική άσκηση ενδέχεται να μειώνει τον καρκίνο του νεφρού, μέσω της επαγόμενης από την άσκηση μείωσης των επιπέδων οιστρογόνων, ινσουλίνης και άλλων παραγόντων που έχει δειχθεί ότι προάγουν την καρκινογένεση των νεφρών. Η άσκηση μπορεί επίσης να μειώσει τον καρκίνο των νεφρικών κυττάρων, μέσω μείωσης των μεταλλάξεων στο DNA τους, οι οποίες οφείλονται στην υπεροξείδωση των λιπιδίων. Σχετική μελέτη διερεύνησε εάν ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του νεφρού σχετίζεται με την ενεργειακή δαπάνη κατά την άσκηση (μεταβολικά ισιδύναμα-ΜΕΤs), όπως αυτή υπολογίστηκε με βάση την απόσταση που διανύθηκε με περπάτημα ή τρέξιμο. Πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις της αυτοαναφερόμενης, διαγνωσμένης από γιατρό, νέας περίπτωσης

Το κάπνισμα αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για στεφανιαία νόσο και συνδέεται με διαταραχές του μεταγευματικού μεταβολισμού. Μία συνεδρία άσκησης μειώνει τη μεταγευματική λιπαιμία και βελτιώνει άλλους δείκτες κινδύνου για στεφανιαία νόσο στους μη καπνιστές. Ωστόσο, λιγότερα είναι γνωστά σχετικά με τις αντίστοιχες αποκρίσεις των καπνιστών στην άσκηση. Σκοπός σχετικής μελέτης ήταν να συγκριθούν οι επιδράσεις μια μεμονωμένης συνεδρίας τρεξίματος μέτριας έντασης σε δείκτες κινδύνου για στεφανιαία νόσο, τόσο σε συνθήκες νηστείας όσο και μετά το γεύμα, σε άνδρες καπνιστές και μη καπνιστές. Δώδεκα καπνιστές (ηλικία 23 ± 4 έτη, δείκτης μάζας σώματος 24,9 ± 3,0 kg·m−2) και 12 μη καπνιστές

Η αρτηριακή υπέρταση επηρεάζει έναν στους τρεις ενήλικες παγκοσμίως και αποτελεί τον κύριο τροποποιήσιμο παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις. Αν και οι μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης σε κατάσταση ηρεμίας είναι θεμελιώδεις για την ανίχνευση και τη διαχείριση της υπέρτασης, οι μη φυσιολογικές αποκρίσεις της αρτηριακής πίεσης κατά την άσκηση, συγκεκριμένα η υπερβολική ασκησιογενής αρτηριακή πίεση, μπορεί να παρέχει πρόσθετες ανεξάρτητες πληροφορίες σχετικά με τον τρέχοντα και τον μελλοντικό κίνδυνο υπέρτασης. Η παρούσα μελέτη παρουσιάζει μια επίκαιρη συζήτηση σχετικά με την κλινική χρησιμότητα της αξιολόγησης της υπερβολικής αρτηριακής πίεσης κατά την άσκηση. Συνοψίζονται τα τρέχοντα ερευνητικά δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών επισημάνσεων για

Η μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και οι διαταραχές άγχους συνδέονται με μειωμένη παραγωγικότητα, πρόωρη συνταξιοδότηση και αυξημένο αριθμό ημερών απουσίας από την εργασία λόγω ασθένειας. Αυτές οι συσχετίσεις ισχύουν επίσης για τους ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο. Και στις δύο περιπτώσεις, η άσκηση αποτελεί γενικά συνιστώμενο μέρος των σύνθετων ακολουθούμενων θεραπειών. Ωστόσο, για τα άτομα με μεταβολικό σύνδρομο, στα οποία η κατάθλιψη και το άγχος είναι πιο σοβαρά, τα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα της άσκησης είναι περιορισμένα. Σχετική μελέτη διερεύνησε την επίδραση προγράμματος άσκησης (150 λεπτών την εβδομάδα) συνολικής διάρκειας 6 μηνών σε 314 εργαζόμενους εταιρειών (ηλικίας 48 ± 8 ετών), οι