Skip to content

Author: echatzin

Η Επίδραση της άσκησης στο νερό και στην ξηρά στην αγγειακή λειτουργία και σε σχετικούς παράγοντες κινδύνου ανδρών και γυναικών – Duplicate – [#10084]

Η άσκηση βελτιώνει την αγγειακή λειτουργία, ωστόσο δεν είναι σαφές αν τα οφέλη αυτά διαμεσολαβούνται από αλλαγές σε  παραδοσιακούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου και αν υπάρχουν διαφορές φύλου ως προς τις σχετικές επιδράσεις της άσκησης σε ενήλικες μέσης και μεγαλύτερης ηλικίας (62 ± 7 έτη). Πρόσφατη μελέτη (2024) διερεύνησε τα ερωτήματα αυτά σε 72 υγιείς άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι κατανεμήθηκαν τυχαία σε ομάδα βάδισης στην ξηρά, σε ομάδα βάδισης στο νερό και σε ομάδα ελέγχου που δεν έκανε άσκηση. Οι ομάδες άσκησης ακολουθούσαν επιβλεπόμενο πρόγραμμα άσκησης, τρεις φορές την εβδομάδα για 50 λεπτά ανά συνεδρία, για συνολικό διάστημα 24 εβδομάδων.

Η Επίδραση της άσκησης στο νερό και στην ξηρά στην αγγειακή λειτουργία και σε σχετικούς παράγοντες κινδύνου ανδρών και γυναικών

Η άσκηση βελτιώνει την αγγειακή λειτουργία, ωστόσο δεν είναι σαφές αν τα οφέλη αυτά διαμεσολαβούνται από αλλαγές σε  παραδοσιακούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου και αν υπάρχουν διαφορές φύλου ως προς τις σχετικές επιδράσεις της άσκησης σε ενήλικες μέσης και μεγαλύτερης ηλικίας (62 ± 7 έτη). Πρόσφατη μελέτη (2024) διερεύνησε τα ερωτήματα αυτά σε 72 υγιείς άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι κατανεμήθηκαν τυχαία σε ομάδα βάδισης στην ξηρά, σε ομάδα βάδισης στο νερό και σε ομάδα ελέγχου που δεν έκανε άσκηση. Οι ομάδες άσκησης ακολουθούσαν επιβλεπόμενο πρόγραμμα άσκησης, τρεις φορές την εβδομάδα για 50 λεπτά ανά συνεδρία, για συνολικό διάστημα 24 εβδομάδων.

Καρκίνος της παιδικής ηλικίας: Εxercise is medicine

Η τεράστια πρόοδος που έχει σημειωθεί στην αντιμετώπιση του καρκίνου στην παιδική ηλικία έχει οδηγήσει στην αύξηση του αριθμού των επιβιωσάντων, οι οποίοι, ωστόσο, βιώνουν συχνά μακροπρόθεσμες παρενέργειες κι επιπλοκές, που επηρεάζουν διάφορα φυσιολογικά συστήματα του οργανισμού. Ειδικότερα, η λειτουργική ικανότητα των επιβιωσάντων από καρκίνο στην παιδική ηλικία είναι συχνά περιορισμένη και οι καθημερινές τους δραστηριότητες μπορεί να δυσχεραίνονται. Πρόσφατη μελέτη δημοσιευμένη στο ιδιαίτερα έγκριτο επιστημονικό περιοδικό “The Lancet: Child & Adolescent health”, τονίζει ότι πλήθος σχετικών ερευνών έχει αναδείξει τη σημασία της άσκησης ως συμπληρωματικής θεραπείας για την προαγωγή της υγείας των παιδιών που νοσούν από καρκίνο, υπογραμμίζοντας ότι

Καρκίνος της παιδικής ηλικίας: Εxercise is medicine

Η τεράστια πρόοδος που έχει σημειωθεί στην αντιμετώπιση του καρκίνου στην παιδική ηλικία έχει οδηγήσει στην αύξηση του αριθμού των επιβιωσάντων, οι οποίοι, ωστόσο, βιώνουν συχνά μακροπρόθεσμες παρενέργειες κι επιπλοκές, που επηρεάζουν διάφορα φυσιολογικά συστήματα του οργανισμού. Ειδικότερα, η λειτουργική ικανότητα των επιβιωσάντων από καρκίνο στην παιδική ηλικία είναι συχνά περιορισμένη και οι καθημερινές τους δραστηριότητες μπορεί να δυσχεραίνονται. Πρόσφατη μελέτη δημοσιευμένη στο ιδιαίτερα έγκριτο επιστημονικό περιοδικό “The Lancet: Child & Adolescent health”, τονίζει ότι πλήθος σχετικών ερευνών έχει αναδείξει τη σημασία της άσκησης ως συμπληρωματικής θεραπείας για την προαγωγή της υγείας των παιδιών που νοσούν από καρκίνο, υπογραμμίζοντας ότι

Ο ρόλος της άσκησης στη σχετιζόμενη με τον καρκίνο σαρκοπενία και σαρκοπενική παχυσαρκία – Duplicate – [#10044]

Η σαρκοπενία αποτελεί μια από τις πιο συχνές παρενέργειες που βιώνουν οι ασθενείς με καρκίνο, τόσο ως αποτέλεσμα της ίδιας της νόσου όσο και των ακολουθούμενων θεραπευτικών σχημάτων. Πρόκειται για μια κλινική οντότητα που χαρακτηρίζεται από εκτεταμένη απώλεια μυϊκής μάζας και δύναμης. Επιπλέον, η σχετιζόμενη με τον καρκίνο σαρκοπενία ορισμένες φορές συνδυάζεται με αυξημένη συσσώρευση λίπους, ένα σύνδρομο που ονομάζεται σαρκοπενική παχυσαρκία. Και οι δύο παθολογικές οντότητες έχουν ιδιαίτερη κλινική σημασία και μπορούν να αποτελούν προβλεπτικούς παράγοντες για την εξέλιξη της νόσου και την επιβίωση των ασθενών με καρκίνο. Η σωματική άσκηση αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική συμπληρωματική θεραπεία για τους

Ο ρόλος της άσκησης στη σχετιζόμενη με τον καρκίνο σαρκοπενία και σαρκοπενική παχυσαρκία

Η σαρκοπενία αποτελεί μια από τις πιο συχνές παρενέργειες που βιώνουν οι ασθενείς με καρκίνο, τόσο ως αποτέλεσμα της ίδιας της νόσου όσο και των ακολουθούμενων θεραπευτικών σχημάτων. Πρόκειται για μια κλινική οντότητα που χαρακτηρίζεται από εκτεταμένη απώλεια μυϊκής μάζας και δύναμης. Επιπλέον, η σχετιζόμενη με τον καρκίνο σαρκοπενία ορισμένες φορές συνδυάζεται με αυξημένη συσσώρευση λίπους, ένα σύνδρομο που ονομάζεται σαρκοπενική παχυσαρκία. Και οι δύο παθολογικές οντότητες έχουν ιδιαίτερη κλινική σημασία και μπορούν να αποτελούν προβλεπτικούς παράγοντες για την εξέλιξη της νόσου και την επιβίωση των ασθενών με καρκίνο. Η σωματική άσκηση αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική συμπληρωματική θεραπεία για τους

Κλινικό Εκπαιδευτικό Σεμινάριο: «Καρδιοαναπνευστική Δοκιμασία Κοπώσεως & Αποκατάσταση στη HFpEF ως καρδιομεταβολικό σύνδρομο»

Η Ελληνική Εταιρεία Εργοσπιρομετρίας, Άσκησης & Αποκατάστασης σε συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο «Exercise is Medicine-Greece» και την Εταιρεία Μελέτης και Έρευνας της Καρδιακής Ανεπάρκειας διοργανώνει το 30ο Κλινικό Εκπαιδευτικό Σεμινάριο με τίτλο «Καρδιοαναπνευστική Δοκιμασία Κοπώσεως & Αποκατάσταση στη HFpEF ως καρδιομεταβολικό σύνδρομο», στο πλαίσιο του 25ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Καρδιακής Ανεπάρκειας, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στις 2-4 Φεβρουαρίου 2024 στο ξενοδοχείο Divani Caravel, στην Αθήνα. Η συμμετοχή στο Συνέδριο και το Σεμινάριο είναι δωρεάν, είτε με φυσική παρουσία είτε διαδικτυακά. Απαραίτητη προϋπόθεση για την διαδικτυακή παρακολούθηση είναι η ηλεκτρονική εγγραφή στην ιστοσελίδα του συνεδρίου: https://emeka2024.letscongress.eu/home

Η άσκηση διαμεσολαβεί την απελευθέρωση μυοκινών και την καταστολή του όγκου στον καρκίνο του προστάτη ανεξάρτητα από τη σηματοδότηση ανδρογόνων – Duplicate – [#10034]

Μια σημαντική τοξικότητα της καταστολής των ανδρογόνων σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη είναι η μείωση της μυϊκής μάζας, λόγω της απώλειας των αναβολικών σημάτων που ενεργοποιούνται από τα ανδρογόνα. Ωστόσο, παρά την απώλεια μυϊκής μάζας, τα επίπεδα των μυοκινών στο αίμα αυτών των ασθενών μεταβάλλονται από την οξεία και τη χρόνια άσκηση. Επιπλέον, ο ορός ασθενών που ήταν υπό καταστολή ανδρογόνων βρέθηκε ότι προκαλεί μείωση των καρκινικών κυττάρων του προστάτη, τόσο μετά από οξεία όσο και μετά από χρόνια άσκηση. Συμπερασματικά, μία μεμονωμένη συνεδρία άσκησης μπορεί να επιφέρει πρόσθετη καταστολή του όγκου στο αντικαρκινικό περιβάλλον που δημιουργεί η τακτική

Η άσκηση διαμεσολαβεί την απελευθέρωση μυοκινών και την καταστολή του όγκου στον καρκίνο του προστάτη ανεξάρτητα από τη σηματοδότηση ανδρογόνων

Μια σημαντική τοξικότητα της καταστολής των ανδρογόνων σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη είναι η μείωση της μυϊκής μάζας, λόγω της απώλειας των αναβολικών σημάτων που ενεργοποιούνται από τα ανδρογόνα. Ωστόσο, παρά την απώλεια μυϊκής μάζας, τα επίπεδα των μυοκινών στο αίμα αυτών των ασθενών μεταβάλλονται από την οξεία και τη χρόνια άσκηση. Επιπλέον, ο ορός ασθενών που ήταν υπό καταστολή ανδρογόνων βρέθηκε ότι προκαλεί μείωση των καρκινικών κυττάρων του προστάτη, τόσο μετά από οξεία όσο και μετά από χρόνια άσκηση. Συμπερασματικά, μία μεμονωμένη συνεδρία άσκησης μπορεί να επιφέρει πρόσθετη καταστολή του όγκου στο αντικαρκινικό περιβάλλον που δημιουργεί η τακτική

Σωματική δραστηριότητα στην εγκυμοσύνη: έχει σημασία αν γίνεται κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου ή της εργασίας;

Η σωματική δραστηριότητα συνιστάται από τις κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες για τις έγκυες γυναίκες, ωστόσο υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα για τη σωματική δραστηριότητα κατά την επαγγελματική απασχόληση των εγκύων. Πολύ πρόσφατη μελέτη εξέτασε τις πιθανές σχέσεις μεταξύ της σωματικής δραστηριότητας που πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου ή της εργασίας και της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP) στο αίμα εγκύων γυναικών, ενός δείκτη κινδύνου για δυσμενείς εκβάσεις της εγκυμοσύνης. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η σωματική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια της εργασίας συσχετίστηκε θετικά με τα επίπεδα της CRP κατά το πρώτο τρίμηνο, ιδίως ως προς την ορθοστασία/περπάτημα ή το γρήγορο περπάτημα,